่นคง
ทว่าอาการของชิ่งมู่หลานแย่กว่ามาก นางนอนอยู่บนโต๊ะพร้อมกับฟุบศีรษะลงและคนโจ๊กในถ้วยอย่างอ่อนแรง
“ท่านอาจารย์ เหล้าของท่านรสชาติดี แต่มันแรงเกินไป ข้ารู้สึกเหมือนหัวจะระเบิดแล้ว”
ชิ่งมู่หลานลูบศีรษะของนางแล้วพูดว่า “เหตุใดเมื่อวานท่านไม่ห้ามปรามข้าเล่า? วันนี้ข้ามีการฝึกซ้อมนะ”
นี่คือข้อเสียประการหนึ่งของเหล้าชนิดนี้
มันเป็นเหล้าที่มีความเข้มข้นสูง แต่เพราะผ่านการกรองจนใสจึงทำให้ดื่มได้ง่าย เมาได้ง่าย
“นี่เจ้ากำลังกล่าวโทษข้าอย่างนั้นหรือ?”
จินเฟิงหัวเราะ “ข้าได้ห้ามเจ้าแล้ว แต่เจ้าเองต่างหากที่ต้องการดวลกับข้า แล้วข้าจะทำอย่างไรได้ ข้าเองก็หมดปัญญาเช่นกัน!”
“มีเรื่องเช่นนั้นด้วยหรือ?”
“หากไม่เชื่อเจ้าก็ลองถามพวกนางดูสิ!”
จินเฟิงชี้ไปที่กวานเสี่ยวโหรวและหญิงสาวคนอื่น ๆ
“ข้ายืนยันได้ว่าสิ่งที่ท่านอาจารย์พูดเป็นเรื่องจริง”
โจวจิ่นปิดปากแล้วหัวเราะเบา ๆ “ท่านแม่ทัพ ในตอนนั้นท่านชักดาบออกมาด้วยล่ะ”
ชิ่งมู่หลานมีท่าทีไม่เชื่อว่านางจะทำสิ่งนั้นจริง ๆ จึงหันหน้าไปมองอาเหมย
เมื่อเห็นว่าอาเหมยพยักหน้าช้า ๆ ชิ่งมู่หลานก็เอามือแปะหน้าผากของตนแล้วพูดด้วยสีหน้าสิ้นหวัง “หน้าขายหน้าชะมัด! อาเหมย หากครั้งหน้าข้าเป็นเช่นนั้นอีก เจ้าทำให้ข้าสลบไปเลยดีกว่า!”
สิ่งที่คนเมากลัวที่สุดหลังจากดื่มจนขาดสติคือสิ่งใด?
แน่นอนว่าคือการที่คนรอบกายคอยย้ำเตือน สิ่งที่ตนเองทำตอนเมาน่ะสิ!
ชิ่งมู่หลานเป็นหนึ่งใน
