บทที่ 171 ดาบไร้คม
“แม่ทัพ?”
กวานเสี่ยวโหรวมองโจวจิ่นอย่างสงสัย
นางรู้ว่าอาเหมยเป็นผู้นำกองกำลังทหารหญิง แต่นางไม่รู้ว่าแม่ทัพที่โจวจิ่นกำลังพูดนั้นหมายถึงใคร
“แม่ทัพคือมู่หลาน และผู้นำกองกำลังคืออาเหมย”
จินเฟิงกล่าวพร้อมกับกลั้นยิ้ม
นับตั้งแต่ก่อตั้งกองทัพสตรี ชิ่งมู่หลานได้ขอให้ทหารหญิงเรียกนางว่าแม่ทัพ ทหารหญิงก็คงเรียกจนติดปากแล้ว
“อ้อ!”
กวานเสี่ยวโหรวมองชิ่งมู่หลานด้วยท่าทางแปลก ๆ
ไม่ว่าชิ่งมู่หลานจะมีผิวหน้าหนาแค่ไหน ในตอนนี้นางก็ยังเขินอายอยู่ดีจึงรีบเปลี่ยนเรื่องทันที จากนั้นก็มองดูโจวจิ่นแล้วถามว่า
“โจวจิ่น เจ้ายินดีเทิดทูนอาจารย์จินเป็นอาจารย์ของเจ้าหรือไม่?”
“หืม?”
โจวจิ่นอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปครู่หนึ่ง
ทำไมจู่ ๆ จึงถามนางเช่นนี้เล่า?
แต่ในช่วงบ่ายจินเฟิงขอให้นางย้ายมาที่นี่ โจวจิ่นจึงคิดถึงความเป็นไปได้นี้
นางกลับมามีสติสัมปชัญญะอย่างรวดเร็วและคุกเข่าลงกับพื้นทันที “ศิษย์ขอกราบคารวะท่านอาจารย์!”
หลังจากพูดจบ นางก็คำนับจินเฟิงสามครั้ง
จินเฟิงทำอะไรไม่ถูกและรีบดึงตัวโจวจิ่นขึ้นมา
แต่ใครจะคิดว่าหลังจากเขาดึงโจวจิ่นขึ้นมาแล้ว นางจะคุกเข่าลงไปหากวานเสี่ยวโหรวอีกครั้ง “โจวจิ่นทำความเคารพอาจารย์หญิง ข้าขอคำนับอาจารย์หญิง!”
“ลุกขึ้นเถิด ลุกขึ้นเถิด!”
กวานเสี่ยวโหรวไม่คิดว่าโจวจิ่นจะมีปฏิกิริยาเช่นนี้ กว่านางจะตอบสนอง โจวจิ่นก็ทำการคำนับเสร็จแล้ว
“ไอหยา บนร่างกายของข้าไม่มีเครื่
