ธิบายเรื่องแอลกอฮอล์ให้เขาฟังจึงทำได้แค่ยอมรับเท่านั้น
“แล้วเจ้าอยากดื่มสุราจากโรงไหนเล่า? ข้าได้ยินมาว่าชีหลี่เซียงของตระกูลไป๋กับจุ้ยตงเฟิงของตระกูลหลิวต่างก็เป็นเหล้าขึ้นชื่อทั้งคู่” หลิวเถี่ยถาม
“ไม่จำเป็นต้องซื้อของดีนักหรอก เพียงแต่ว่ายิ่งแรงก็ยิ่งดี หากราคาถูกด้วยก็จะยิ่งดีเข้าไปอีก”
ชีหลี่เซียงและจุ้ยตงเฟิงแค่ฟังก็รู้แล้วว่าราคาสูง หากนำมันมาทำแอลกอฮอล์จะไม่น่าเสียดายแย่หรือ?
“ฮ่า ๆ! ใช่แล้ว สุราแรง ๆ เป็นสิ่งที่บุรุษอย่างพวกเราควรดื่ม”
หลิวเถี่ยถามด้วยรอยยิ้ม “จินเฟิง เจ้าต้องการเท่าใด?”
“ไหละสิบจิน เอามาสิบไหก่อนแล้วกัน”
จินเฟิงตอบกลับอย่างสบาย ๆ
“เท่าใด… เท่าใดนะ?”
หลิวเถี่ยคิดว่าเขาได้ยินผิดเพี้ยนไป
“สิบไห!” จินเฟิงพูดซ้ำอีกครั้ง
“ไม่สิ จินเฟิง แม้เจ้าจะต้องการดื่มแต่ก็ไม่จำเป็นต้องซื้อมามากมายเช่นนี้ก็ได้ นี่ไม่ใช่ถูก ๆ”
“เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องสนใจ แค่ซื้อมันกลับมาให้ข้าก็พอ ส่วนเรื่องราคาเดี๋ยวข้าจะจัดการเอง”
“เอาเช่นนั้นก็ได้”
เมื่อจินเฟิงยืนยันดังนั้น หลิวเถี่ยก็ทำได้เพียงพยักหน้า
หลังจากจินเฟิงกลับไปในคืนนั้น เขาก็บอกให้รุ่นเหนียงนึ่งหมั่นโถวเพิ่ม และนำหมั่นโถวที่เหลือจากการรับประทานใส่ไว้ในตู้ พร้อมกำชับเสี่ยวเอ๋อว่าห้ามแอบกินเด็ดขาด
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา บัณฑิตหนุ่มจะไปที่ภูเขาด้านหลังทุกบ่ายเพื่อสอนวิชาแพทย์แก่หญิงสาวทั้งแปดคน
ความจริงแล้วความรู้ทางการแพทย์ของจิ
