นเฟิงก็ไม่ได้มากมายอะไร อย่างมากก็แค่สอนความรู้เรื่องการเย็บแผลและการปฐมพยาบาลขั้นพื้นฐานให้พวกนางเท่านั้น
แม้ว่าความรู้นี้จะเรียบง่าย แต่เป็นสิ่งที่ผู้บาดเจ็บในสนามรบต้องการมากที่สุด
อย่างน้อยจินเฟิงก็ทำให้พวกนางเข้าใจว่าทำไมบาดแผลถึงอักเสบ ทำไมเมื่อมีอาการอักเสบถึงมีไข้ และสอนวิธีฆ่าเชื้ออุปกรณ์ทางการแพทย์
ด้วยความรู้นี้ อัตราการรอดชีวิตของนักรบที่ได้รับบาดเจ็บจะดีขึ้นอย่างมาก
และเพื่อให้พวกนางได้ซ้อมมือ จินเฟิงยังขอให้ทหารผ่านศึกไปล่ากระต่ายและหมูป่าจำนวนมากในป่ารกทึบ เพื่อให้พวกนางได้ฝึกการฆ่าเชื้อ การเย็บแผล และการพันแผล
สตรีเหล่านี้ต่างก็เป็นคนที่ต้องอดทนต่อความยากลำบากมาก่อนจึงสามารถปรับตัวเข้ากับชีวิตเช่นนี้ได้อย่างรวดเร็ว พวกนางทำการศึกษาอย่างจริงจังและมีความก้าวหน้าเป็นอย่างมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งทักษะการเย็บแผลของโจวจิ่นนั้นนับว่าเหนือกว่าอาจารย์อย่างจินเฟิงโดยสิ้นเชิง
สิ่งนี้ทำให้ชายหนุ่มชื่นชมในพรสวรรค์ของอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก
