ื่ออาศัยอยู่ถูกแบ่งออกเป็นห้องต่าง ๆ กระบวนการก่อสร้างจึงค่อนข้างซับซ้อนและเสร็จช้ากว่า ซึ่งถือว่าไม่ได้แปลกอะไร
ตอนที่เขาไม่อยู่ก็ไม่เหลือบุรุษในครอบครัวแม้แต่คนเดียว หากย้ายโรงงานไปลานแห่งใหม่ก็จะเหลือสตรีตัวเล็ก ๆ ในบ้านเพียงไม่กี่คน และนั่นไม่ปลอดภัยเป็นอย่างมาก
หากมีโรงงานสิ่งทอและมีคนกลุ่มใหญ่อยู่ที่บ้านไม่ว่าจะกลางวันหรือกลางคืน อย่างน้อยโจรอย่างเซี่ยกวางก็คงไม่กล้าทำการบุกรุก
“แล้วการก่อสร้างบ้านคืบหน้าไปมากน้อยเท่าใด?”
“วันนี้ข้าเห็นพี่เหลียงขนหลังคากระเบื้องดินเผาสีเทาไปแล้ว คาดว่าอีกสองวันน่าจะแล้วเสร็จ”
กวานเสี่ยวโหรวถาม “เมื่อบ้านใหม่สร้างเสร็จ เราสามารถย้ายเข้าไปอาศัยอยู่ในบ้านอิฐหลังใหญ่ได้ทันทีเลยหรือ?”
“แน่นอน”
“ข้าไม่เคยคิดเลยว่า วันหนึ่งข้าจะมีโอกาสอาศัยอยู่ในบ้านหลังคากระเบื้อง”
กวานเสี่ยวโหรวตื่นเต้นกับบ้านใหม่ที่กำลังจะสร้างเสร็จ นางนอนอยู่บนหน้าอกของจินเฟิง โดยที่ดวงตาส่องประกายไปด้วยความสุข
“บ้านมุงกระเบื้องมันธรรมดาเกินไป ในอนาคตเจ้าจะได้อาศัยในบ้านที่ดีกว่านี้”
จินเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“บ้านอะไรจะดีไปกว่าบ้านหลังกระเบื้องอีกหรือ?”
กวานเสี่ยวโหรวถามอย่างสงสัย
ยุคนี้ เป็นยุคที่แม้แต่ท้องก็ยังไม่อิ่ม และคนส่วนใหญ่ก็อาศัยอยู่ในบ้านหลังคามุงหญ้าคาเตี้ย ๆ เท่านั้น
บ้านมุงหญ้าคาไวต่อการกัดกร่อนจากลมและฝน จึงจำเป็นต้องมุงหลังคาใหม่ทุก ๆ สองสามปี มิฉะนั้นหลังคาอาจจะ