มีความคิดบางอย่างแวบเข้ามาในหัวจินเฟิง เขาจึงถามออกไป “คงไม่ใช่เพราะเจ้าชอบตงตงหรอกนะ?”
ในชีวิตที่แล้วของชายหนุ่มมีข้อถกเถียงกันในอินเทอร์เน็ต ว่าผู้หญิงจำนวนมากมีโอกาสที่จะรักชอบเพศเดียวกันได้ เพื่อนสาวหลายคนก็ถูกเนื้อต้องตัวกันโดยไม่มีความกระอักกระอ่วน
หรือว่าภรรยาของเขา…
“สามี ท่านคิดกับเสี่ยวโหรวเช่นนี้ได้อย่างไร?”
กวานเสี่ยวโหรวปฏิเสธเสียงแข็ง เห็นได้ชัดว่าขุ่นเคืองเล็กน้อย “หากเจ้าคิดเช่นนี้ วันพรุ่งก็นำตัวเสี่ยวโหรวไปถ่วงน้ำเพื่อเป็นการลงโทษดีหรือไม่”
“เหตุใดต้องจับถ่วงน้ำ?”
เมื่อเห็นว่ากวานเสี่ยวโหรวเริ่มมีอารมณ์โกรธ จินเฟิงจึงรีบแย้งขึ้นทันที “หากเจ้าไม่ได้ชอบถังตงตง เหตุใดต้องพยายามรบเร้าข้าให้แต่งงานกับนางด้วย?”
“เป็นเพราะข้าเองที่ไร้ประโยชน์…”
กวานเสี่ยวโหรวเม้มริมฝีปากแล้วกล่าว “สามี โรงงานของเรากำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ มีการปั่นด้ายเพิ่มมากขึ้นทุกวัน พี่เหลียงก็ต้องไปซื้อของแล้วขนกลับมาจากตัวอำเภอมากขึ้นเช่นกัน แต่… แต่ข้าไม่รู้หนังสือ ข้ามักจะทำเรื่องผิดพลาดในการคำนวณบัญชีอยู่เสมอ รายรับรายจ่ายครั้งล่าสุด ข้ายังคิดเงินเกินไปสองพันเหรียญทองแดง ข้าเองก็ไม่เข้าใจ… สามี ในอนาคตครอบครัวของเราจะทำเงินได้มากขึ้นแน่ ๆ หากว่าเจ้าไม่อยู่บ้านและข้าไม่สามารถรักษากิจการของครอบครัวเอาไว้ได้ ถ้ามีคนมาคดโกงแล้วข้าไม่รู้เรื่องจะทำเช่นไร…”
นางเองก็เปรียบเสมือนนายหญิงของครอบครัว ทุกคร
