มีทางเลือก
ใครรอดมาได้ก็ถือว่าโชคดีไป
ทันทีที่องครักษ์ที่กำลังจะเดินทางไปยังจวนว่าการ ก็เกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ขึ้นที่เขาเมาเมา
ในเวลาต่อมา องครักษ์อีกกลุ่มก็ลงมาจากเขา พร้อมกับกล่องขนาดใหญ่ในมือ
“ท่านโหว เราเผารังโจรหมดแล้ว นี่คือของมีค่าทั้งหมด”
องครักษ์นายหนึ่งพูดพร้อมกับเปิดกล่องใบใหญ่ออก
ของในกล่องส่วนใหญ่จะเป็นเหรียญทองแดง แท่งเงินขนาดเล็กใหญ่ จี้หยก เครื่องลายคราม และอื่น ๆ
“จงอู่ เจ้ากลับไปจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย เงินจากการขายสองในสิบส่วนจะถูกส่งไปยังค่ายทหารเพื่อเป็นการสนับสนุน”
เห็นได้ชัดว่าชิ่งไหวดูถูกของมีค่าที่ถูกปล้นมาเหล่านี้ เขาโบกมืออย่างไม่ไยดี
“ขอบคุณท่านโหว”
ดวงตาของจงอู่เป็นประกายด้วยความดีใจ
นี่คือข้าวของทั้งหมดที่โจรเขาเมาเมาสะสมเอาไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา แม้จะแค่สองในสิบแต่ก็นับเป็นเงินจำนวนมหาศาล
เมื่อฟ้าเริ่มมืดลง นายอำเภอก็มาถึงที่นี่พร้อมทหารท้องถิ่นกว่าร้อยนาย
“ท่านโหว ไม่เสียแรงที่ท่านเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ พวกกลุ่มโจรจากเขาเมาเมาออกอาละวาดมาหลายปีแล้ว ในที่สุดก็ถูกสยบได้ด้วยมือของท่าน”
นายอำเภอร่างท้วมเกลียดชิ่งไหวเข้าไส้ แต่เมื่อพบหน้ากัน เขาก็รีบเข้ามาทำความเคารพและยกย่อง
“คนเหล่านี้ให้ท่านจัดการแล้วกัน!”
ชิ่งไหวเหลือบมองนายอำเภอร่างท้วม เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ก่อนที่เขาจะพาคนออกไป
จินเฟิงมองไปยังแผ่นหลังของอีกฝ่ายก่อนที่จะส่ายหัว
ด้วยนิสัยของท่านโ
