หวหนุ่ม เขาเหมาะที่จะอยู่ในสนามรบเท่านั้น เพราะหากเข้าไปในราชสำนัก ไม่ช้า
คงโดนเล่นงานจนตาย
เมื่อไปถึงจวนว่าการจินชวน ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว จินเฟิงจึงต้องติดตามไปยังที่พักของชิ่งไหวในตัวอำเภอ หรือ ‘เรือนชิ่งเฟิง’ ก่อน
ในละครพีเรียดที่บัณฑิตหนุ่มเคยดู เรือนขุนนางจะเต็มไปด้วยธรรมชาติ มีภูเขาจำลอง น้ำตกจำลอง ดอกไม้ ต้นไม้นานาพันธุ์ รวมถึงสาวรับใช้หน้าตาดีที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป
แต่เรือนชิ่งเฟิงเป็นเหมือนที่จางเหลียงพูด ที่นี่ไม่มีแม้แต่ภูเขาจำลอง ไม่มีสวนดอกไม้ เป็นแค่ลานกว้างที่ว่างเปล่า มีเพียงอาวุธหลากหลายประเภทที่วางอยู่ด้านข้างเท่านั้น
ส่วนคนรับใช้ที่เขาเห็น ส่วนใหญ่ก็จะเป็นผู้ชาย นาน ๆ ครั้งจะเห็นผู้หญิงเดินผ่านไปบ้างสองสามคน พวกนางรูปร่างหน้าตาเหมือนซานเสิ่นจือที่หมู่บ้านซีเหอวานไม่มีผิด
‘ไม่ชวนสำเริงสำราญใจเลยสักนิด’
จินเฟิงลอบบ่นท่านโหวหนุ่มในใจอีกครั้ง
เมื่อเข้าไปในลานบ้าน บัณฑิตหนุ่มก็เห็นกวานเสี่ยวโหรว ถังตงตง จางหม่านชาง ทุกคนอยู่ที่นี่กันหมด เขาอดไม่ได้ที่จะหันไปมองชิ่งไหวอย่างงุนงง
แต่ก็ต้องพบว่าอีกฝ่ายเองกำลังสับสนไม่ต่างกัน
“ท่านโหว ท่านอาจารย์ เรื่องเป็นอย่างนี้…”
เจิ้งฟางกล่าว “ตอนบ่าย พวกเราเก็บข้าวของสัมภาระเตรียมออกเดินทาง แต่ตอนที่กำลังจะไปหาหม่านชาง ฮูหยินกลับเห็นพวกข้าแล้วบอกว่าอยากจะติดตามมาด้วย นางอยากจะมาส่งท่านอาจารย์…”
“ฮ่า ๆ ก็ดีเหมือนกัน หลิวเสิ่น ช่วยเ
