ม่ถือกำเนิดขึ้น! มีแนวโน้มที่พวกเขาจะฆ่าผู้บริสุทธิ์ตามอำเภอใจเพื่อแสดงอำนาจและสร้างบารมี ข้าน้อยเป็นบุรุษผู้ปราบเสือร้าย จึงต้องแสร้งทำเป็นแข็งแกร่ง เผื่อบางทีพวกโจรอาจจะกลัวขึ้นมา และล้มเลิกแผนการในที่สุด”
ด้วยไหวพริบที่มี สมองของจินเฟิงทำการพลิกแพลงอย่างรวดเร็ว หลังจากตระหนักได้ว่าเมื่อครู่เกิดการเข้าใจผิดเขาก็รีบแก้ต่างทันที
“เจ้าไม่กลัวว่าพวกโจรจะโกรธแค้นและฆ่าเจ้าทิ้งหรือ?”
“หากเป็นเช่นนั้น ข้าขอยอมตายในสนามรบดีกว่าปล่อยให้ใครมาเอาเปรียบได้ง่าย ๆ!”
จินเฟิงยืดอกของเขาขึ้นและพูดอย่างภาคภูมิใจว่า “บัณฑิตอย่างข้า ยอมตายเพราะการยืนหยัดต่อสู้ดีกว่าต้องคุกเข่าอย่างยอมแพ้ ถึงแม้การกระทำในครั้งนี้จะเกิดความสูญเสียตามมา ข้าก็จะไม่ยอมแพ้และขอสู้จนตัวตาย!”
ชีวิตก็เป็นเช่นนี้ ไม่อาจคาดเดาสิ่งใดได้
ไม่ว่าก่อนที่จะพุ่งตัวออกไปใจของจินเฟิงจะสับสนมากแค่ไหน อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ได้แสดงความอาจหาญออกมาอย่างมุ่งมั่นแล้ว
หลังจากเห็นท่าทีขององครักษ์และร่องรอยการถูกฟันบนชุดเกราะของพวกเขา จินเฟิงก็ยืนยันได้ว่าชายหนุ่มตรงหน้าไม่ใช่แค่บุรุษจากครอบครัวที่มีฐานะทั่วไป บางทีเขาอาจมาจากกองทัพ
คนแบบนี้น่าเลื่อมใสศรัทธา? พวกเขาไม่ใช่นักรบที่ไม่สนใจความตายหรอกหรือ?
แน่นอนว่าเมื่อบัณฑิตหนุ่มกล่าวสิ่งนี้ออกไป คนหนุ่มสาวและองครักษ์ที่อยู่ข้างหลังก็พากันส่งเสียงร้องยินดีอย่างพร้อมเพรียง
“เจ้าพูดได้ดี นี่แหละคือสิ่
