ามรู้สึกหดหู่ เสียงขวานที่เจาะเข้าที่หน้าอกชายหัวโล้นยังคงก้องอยู่ในหูเขา
เขาเป็นคนฆ่า…
เขาเป็นคนฆ่า…
“สามี!”
กวานเสี่ยวโหรวรีบวิ่งออกมาพร้อมกับไม้กวาดในมือ นางร้องไห้และดึงมือขวาที่บาดเจ็บของจินเฟิงขึ้นมา ก่อนจะนำผ้ามาพันแผลอย่างเร่งรีบ
“ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!”
รุ่นเหนียงเองก็ลุกขึ้นตะโกนสุดเสียง
ในที่สุดเสี่ยวเอ๋อซึ่งกำลังหลับสนิท ก็ตื่นขึ้นมาและกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว
บริเวณลานบ้านของจินเฟิงเกิดความโกลาหลทันที
บัณฑิตหนุ่มกลับมามีสติอีกครั้งหลังจากสตรีสามคนตะโกนเสียงดัง จากนั้นเขาก็ใช้ขวานตัดเชือกที่มัดตัวถังตงตงออก
ด้วยความหวาดกลัว ขาของถังตงตงอ่อนปวกเปียกราวกับจะพยุงร่างตัวเองเอาไว้ไม่ไหว นางจึงทิ้งตัวลงไปที่พื้นพร้อมกับกอดต้นขาของจินเฟิงแน่น ก่อนจะร้องไห้หนักยิ่งกว่าเสี่ยวเอ๋อเสียอีก
คงหวาดกลัวมากจริง ๆ
ไม่ช้า แสงคบเพลิงก็ปรากฏขึ้นในหมู่บ้าน
จางเหลียงที่อาศัยอยู่ห่างไกลรีบวิ่งมาพร้อมกับขวาน แต่หัวหน้าหมู่บ้านได้นำคนไปควบคุมที่เกิดเหตุแล้ว
เมื่อมองดูคราบเลือดในสนามหญ้าและพบว่ามีชายหัวโล้นนอนอยู่บนพื้น หัวใจของจางเหลียงก็เต้นรัวเร็วอย่างช่วยไม่ได้
พอเห็นจินเฟิงยืนอยู่ในฝูงชนก็โล่งใจขึ้น เขาดึงตัวนายพรานที่อยู่ใกล้ ๆ มาถาม “เหล่าลิ่ว เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
“เซี่ยกวางพาใครบางคนไปที่บ้านของจินเฟิงเพื่อขโมยทรัพย์สิน พวกเขาจับถังตงตงไว้เป็นตัวประกัน จากนั้นก็เกิดการต่อสู้”
“เซี่ยกวางอีกแล้
