อะไรผิดไป นางลูบจมูกแก้เก้อแล้วตอบจินเฟิง “หรือว่าเราจะเริ่มต้นทำโรงงานด้วยกัน ข้ารับรองเลยว่าเจ้าและเสี่ยวโหรวจะมีชีวิตที่เจริญรุ่งเรือง”
“ข้ามีไนปั่นด้าย แต่เจ้ายากจนไม่มีแม้กระทั่งเงินเสียภาษี จะเอาอะไรมาร่วมมือกับข้า”
“ข้าสามารถดำเนินการจัดการได้”
ถังตงตงพูดอย่างมั่นใจ “ข้ารู้ว่าเก๋อหมา*[1] ที่ราคาถูกที่สุดอยู่ที่ใด และรู้ด้วยว่าสถานที่ไหนเหมาะแก่การขายผ้าทอ เจ้ารู้เรื่องเหล่านี้หรือ?”
“ดูเหมือนเจ้าจะรู้เกี่ยวกับงานสิ่งทอมาก”
จินเฟิงส่ายหัวอย่างเชื่องช้า
เขาสามารถพัฒนาไนปั่นด้ายได้ แต่เขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสิ่งที่ถังตงตงพูด
“แน่นอน บรรพบุรุษของข้าทอผ้ามาสามรุ่นแล้ว หากไม่ใช่เพราะท่านพ่อของข้า…”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ถังตงตงก็หยุดและสูดจมูกขึ้นพร้อมเงยหน้าขึ้นมองบัณฑิตหนุ่ม “อย่างไรก็ตาม ข้ารับรองได้เลยว่า หากเจ้ามอบไนปั่นด้ายให้ข้า เจ้าและเสี่ยวโหรวจะมีชีวิตที่ดีแน่นอน”
“สัญญาปากเปล่าผู้ใดก็สามารถพูดได้ เจ้าบอกแผนการที่คิดเอาไว้มาเถิด”
เมื่อรู้ว่าถังตงตงมาจากตระกูลที่ทำสิ่งทอ จินเฟิงก็เริ่มสนใจ
ชายหนุ่มยังไม่ตกปากรับคำในทันทีแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธเสียทีเดียว เขาต้องการฟังแนวคิดของถังตงตงก่อน
“เดิมทีข้าตั้งใจจะนำไนปั่นด้ายไปในเมือง แล้วไปหาเพื่อนเก่าของท่านพ่อมาร่วมกิจการด้วย เช่นนี้ เราก็จะสามารถหาเงินได้อย่างรวดเร็ว ทว่าสหายเก่าของท่านพ่อข้าล้วนฉลาดทันคน เมื่อเห็นว่าครอบครัวของข้
