าตกต่ำลงพวกเขาต้องกดราคาเป็นแน่ พวกเราไม่ต้องพูดถึงก็แล้วกัน”
“อืม เช่นนั้นบอกข้ามาตรง ๆ ว่าเจ้าวางแผนที่จะร่วมมือกับข้าอย่างไร”
จินเฟิงไม่ต้องการทะเลาะกับคนเหล่านั้นเช่นกัน
“ข้าเพิ่งคำนวณได้ว่า ความเร็วในการหมุนของไนปั่นด้ายแบบนี้สูงกว่าไนปั่นด้ายแบบเก่าห้าถึงหกเท่า หากเสี่ยวโหรวและข้าช่วยกันปั่นไม่หยุดเป็นกะ นานสิบวัน เงินที่เราได้รับจะสามารถซื้อไม้มาทำไนปั่นด้ายเพิ่มได้ ถึงตอนนั้น ข้าจะจ้างคนงานหญิงมาช่วยอีกสองคน ด้วยวิธีนี้ เราจะสามารถเป็นโรงงานที่ใหญ่ที่สุดในจินชวนได้ภายในหนึ่งปี!”
ถังตงตงจ้องไปที่จินเฟิงด้วยดวงตาที่สดใสเป็นประกาย “เจ้าคิดเห็นอย่างไร?”
พูดตามตรง เมื่อได้ยินแบบนี้แล้วชายหนุ่มก็รู้สึกประทับใจ
แม้ว่าแผนการของถังตงตงจะฟังดูเรียบง่าย แต่ก็มีประสิทธิภาพมาก นายทุนส่วนใหญ่ในยุคเริ่มแรกก็มักจะเป็นแบบนี้
ในช่วงเริ่มต้นอาจจะยากหน่อย แต่เมื่อจับทางถูกก็จะสามารถเป็นเจ้าของร้านที่นอนอยู่บ้านเฉย ๆ ก็มีรายได้
เขามีฝีมือ ส่วนถังตงตงมีลู่ทางและประสบการณ์ในการจัดการสิ่งต่าง ๆ ทั้งสองสามารถชดเชยข้อบกพร่องของกันและกันได้ ถือว่าสมบูรณ์แบบ
“แล้วส่วนแบ่งล่ะ?”
การร่วมมือกับญาติสนิทมิตรสหาย ทางที่ดีควรหารือเรื่องการแบ่งสรรปันส่วนล่วงหน้า เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาในภายหลัง
ไนปั่นด้ายเป็นของเขา ในอนาคตเขาก็ต้องเป็นคนปรับปรุง ในระยะแรกเสี่ยวโหรวต้องเป็นคนปั่นด้าย…
จินเฟิงคำนวณข้อต่อรองในใจ และ
