ตัดสินใจที่จะต่อสู้เพื่อผลประโยชน์สูงสุด
แต่ใครจะรู้ว่าถังตงตงจะส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่แบ่ง!”
“ไม่แบ่งหรือ เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
“ข้าจะแต่งเป็นอนุภรรยาของเจ้า ไม่จำเป็นต้องแบ่งแยกบัญชีใด ๆ”
“แค่กแค่ก!”
บัณฑิตหนุ่มได้ยินคำพูดที่โผงผางของถังตงตงเข้าก็สำลักอย่างแรง
สตรีในยุคศักดินาจะสำรวมมากไม่ใช่หรือ?
ทำไมกลายเป็นเขาที่สงบเสงี่ยมกว่านางได้?
ภรรยาที่เพิ่งแต่งเข้าบ้านได้ไม่ถึงอาทิตย์ก็เฝ้าแต่พูดว่าจะหาอนุภรรยาให้ทุกวี่ทุกวัน ตอนนี้ยังมีหญิงสาวอีกคนมาที่บ้านเพื่อบอกว่าต้องการเป็นอนุภรรยาเขา?
สมัยต้าคังเปิดกว้างมากขนาดนี้เลยเหรอ?
กวานเสี่ยวโหรวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เองก็ตกใจ “ตงตง ในที่สุดเจ้าก็ตัดสินใจได้แล้วหรือ ดีเลย ไปกัน ไปที่บ้านของอู๋หน่ายนายเพื่อเก็บข้าวของของเจ้า…”
“ช้าก่อน!”
จินเฟิงคว้าภรรยาตัวน้อยเอาไว้ และมองไปที่ถังตงตง “เพราะเหตุใด?”
กวานเสี่ยวโหรวแต่งงานกับเขานั่นเพราะนางไม่มีทางเลือก
แต่เห็นได้ชัดว่าถังตงตงยังไม่ได้อยู่ในจุดนั้น
เหตุใดนางถึงอยากแต่งงานกับเขา?
หรือว่านางชื่นชอบในตัวเขา?
จินเฟิงไม่อยากที่จะคิดเข้าข้างตัวเอง
ถังตงตงน่าจะมีเหตุผลอื่น
“เสี่ยวโหรวบอกว่าเจ้าเป็นบัณฑิต ไม่เคยทุบตีผู้หญิง อีกทั้งยังเป็นวีรบุรุษปราบเสือ เทียบกับชายอื่นในหมู่บ้านระแวกนี้ เจ้าเป็นบุรุษที่เหมาะจะเป็นสามีที่สุด การที่ข้าอยากที่แต่งงานกับเจ้าก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ?”
ถังตงตงถามกลั