ละได้ช่วยชีวิตจางหม่านชางเอาไว้ สตรีเหล่านี้รู้สึกราวกับฝันไป
ทว่าเสือที่นอนหมดลมหายใจอยู่ด้านข้าง เป็นเครื่องย้ำเตือนชั้นดีว่านี่ไม่ใช่ความฝัน
“จิน… จินเฟิง เจ้าช่างน่าทึ่งเสียจริง เจ้าฆ่าเสือตัวใหญ่ด้วยตัวคนเดียว!”
เสี่ยวอวี้จ้องมองชายหนุ่มด้วยดวงตาที่เป็นประกาย
จะมีสตรีคนไหนไม่ประทับใจบ้าง? จินเฟิงเป็นบัณฑิต เขาได้เข้าเรียนหนังสือตั้งแต่เด็ก ไม่เคยต้องเผชิญแดดเผชิญฝน รูปร่างหน้าตาเมื่อเทียบกับชายบ้านอื่นแล้ว ถือว่าสู้ได้
ไม่เพียงแต่ดวงตาของเสี่ยวอวี้ที่สดใสเป็นประกาย แต่สตรีที่เข้าสู่วัยออกเรือนรวมถึงสตรีที่แต่งงานแล้วต่างก็มองมาที่จินเฟิงเช่นเดียวกัน
แต่ก่อนไม่มีหญิงสาวคนไหนอยากแต่งงานกับเขาเพราะกลัวอดตาย
แต่ตอนนี้พวกนางได้เห็นอีกด้านหนึ่งของจินเฟิงแล้ว
เสือทั้งตัวเขายังฆ่าได้ เหตุใดจะเลี้ยงสมาชิกในครอบครัวไม่ได้?
แต่งงานกับวีรบุรุษผู้ปราบเสือ ในอนาคตใครจะกล้ามารังแก?
ตอนนี้ซานเสิ่นจือที่เป็นผู้นำในการโจมตีจินเฟิงรู้สึกว่าใบหน้าของนางร้อนจัด
“เสี่ยวเฟิง ข้าผิดไปแล้ว…”
ซานเสิ่นจือเริ่มที่จะขอโทษ แต่ชายหนุ่มคร้านที่จะสนใจหญิงชราในหมู่บ้าน เขาจึงโบกมือแล้วพูดว่า
“ไม่เป็นไรหรอกท่านอา มันผ่านไปแล้ว”
“ใช่ มันผ่านไปแล้ว อย่าพูดถึงมันอีกเลย”
หัวหน้าหมู่บ้านตบไหล่จินเฟิงและหัวเราะร่า “เจ้าทำได้ดีมาก ฮ่าฮ่า เรามีวีรบุรุษปราบเสือในซีเหอวานเพิ่มขึ้นอีกคนแล้ว ในอนาคตคงไม่มีใครกล้าประเมินพวก
