้องไปเก็บผักอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะกลับไปดูคนที่บ้านต่อ ด้วยเหตุนี้หญิงสาวคนอื่น ๆ จึงไม่อยากไปเก็บผักกับนางนัก
แต่เมื่อตอนบ่ายเขาไม่เห็นหลินอวิ๋นฟางเลยนะ
“อีกเดี๋ยวข้าจะไปที่บ้านของจางหม่านชางและนำเรื่องนี้ไปเตือนลูกพี่ลูกน้องของเจ้า”
หลังจากกินข้าวเสร็จ จินเฟิงก็รีบไปที่บ้านของจางหม่านชางทันที ทว่าที่บ้านมีแค่ภรรยาที่เพิ่งแต่งเข้าของจางหม่านชางกำลังทำอาหารอยู่เท่านั้น ส่วนหลินอวิ๋นฟาง แม่ และน้องสาวของเขายังไม่กลับมาจากป่าบนภูเขา
จินเฟิงไม่สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคนอื่นหรือเปล่า ทว่าหลินอวิ๋นฟางที่มีน้ำใจต่อเขา ชายหนุ่มไม่สามารถละเลยนางได้
เขากลับไปเอาหน้าไม้และขวานอีกหนึ่งเล่ม ก่อนจะตามไปที่ภูเขาทันที
เป็นเวลาเดียวกันกับที่ซานเสิ่นจือผู้เก็บความลับไม่อยู่กำลังยกถ้วยชามออกมาจากบ้านพอดี นางเห็นบัณฑิตหนุ่มของหมู่บ้านกำลังรีบร้อนออกไปที่ไหนสักแห่ง
หลังจากนั้นไม่นาน คนทั้งหมู่บ้านก็รู้โดยทั่วกันว่าจินเฟิงขึ้นเขาไปพร้อมกับหน้าไม้และขวาน ไหนจะลูกธนูทรงประหลาดนั่นอีก
เหล่าหญิงสาวได้ยินดังนั้นก็เตรียมเคลื่อนไหวอีกครั้งทันที พวกนางยังคงกังขากับคำเตือนก่อนหน้านี้อยู่
“ข้าว่าจินเฟิงกำลังทำให้เราหวาดกลัวด้วยการบอกว่าบนเขามีสัตว์ดุร้าย หากมีสัตว์ดุร้ายอยู่จริง เหตุใดตอนนี้เขาถึงกล้าขึ้นเขาไปล่ะ?”
“บัณฑิตผู้นี้ไม่มีความซื่อสัตย์และมีจิตใจคับแคบ”
“ข้าว่าเขาไม่ได้ใจแคบแต่ใจดำมากกว่า ทำให้พวกเราตก
