บทที่ 9 ให้เจ้าหาอนุภรรยาเพิ่มสักคน
กวานเสี่ยวโหรวซ่อนตัวอยู่หลังประตูคอยแอบดูสถานการณ์ในลานหน้าบ้านอย่างเงียบ ๆ เมื่อนางเห็นว่าอันธพาลเซี่ยกำลังจะลงไม้ลงมือจึงไม่รอช้า นางวิ่งออกไปพร้อมกับไม้กวาดเพราะกลัวว่าจินเฟิงจะได้รับอันตราย
มือทั้งสองข้างของนางกำไม้กวาดเอาไว้มั่น ก่อนจะชี้ไปทางเซี่ยกวาง “เจ้าอย่าเข้ามานะ ถ้าเข้ามาข้าตีเจ้าแน่!”
จากนั้นความเงียบก็ก่อตัวขึ้นในลานหน้าบ้านอย่างกะทันหัน ตามมาด้วยเสียงหัวเราะของผู้คน
ทุกคนหัวเราะเพราะท่วงท่ากิริยาและคำพูดของกวานเสี่ยวโหรว ถึงแม้นางจะสื่อความหมายออกมาอย่างรุนแรง ทว่ากลับน่าเอ็นดูเสียมากกว่า
เซี่ยกวางจ้องไปที่กวานเสี่ยวโหรว เขากล่าววาจาหยาบโลนออกมา “จินเฟิง หากเจ้าไม่ชดใช้ข้าด้วยธัญพืช เช่นนั้นให้กวานเสี่ยวโหรวหลับนอนกับข้าสักคืนก็ได้”
เป็นที่รู้กันดีว่าหากร่วมหลับนอนกับสตรีในหอนางโลมของทางการหนึ่งคืนก็ต้องจ่ายเป็นข้าวสาลีราว ๆ ยี่สิบจิน…
“ไอ้ชาติชั่ว!”
จินเฟิงอดทนไม่โต้เถียงกับคนอันธพาลอย่างเซี่ยกวางได้ แต่เขาทนไม่ได้หากชายผู้นี้มาดูถูกภรรยา
ไม่รอให้เซี่ยกวางได้โต้ตอบ จินเฟิงชิงวาดขาขึ้นกลางอากาศแล้วฟาดลงที่ศีรษะของอีกฝ่ายอย่างแรง
“จินเฟิง เจ้ากล้าทำร้ายข้างั้นหรือ?”
เซี่ยกวางลงไปนั่งกับพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว
หลายปีมานี้ มีแต่เขาที่เป็นผู้ลงมือกับเจ้านี่ อย่างมากอีกฝ่ายก็แค่สบถกลับมาเป็นคำพูดไม่กี่ประโยค ไม่เคยสักครั้งที่จะกล้าสู้ก
