ร่งควบคุมเอาไว้ หลังจากนั้นก็เริ่มพุ่งทะยานออกมาต่อสู้กับภูตร้ายแห่งความตายอย่างบ้าคลั่ง
ตูมม โครมมม!
มีเสียงระเบิดดังกึกก้องจนไปถึงพื้นผิวทะเล มีสัตว์ภูตที่บ้าคลั่งจำนวนนับไม่ถ้วน ทั้งยังมีเลือดสด ๆ แพร่กระจายออกไปทั่วพื้นผิวทะเลอีกด้วย
เดิมทีพวกของผู้นำเผ่าฉื้อเม่ยอยู่ด้านนอกเพื่อรอให้พวกมู่เฉียนซีออกมา แต่ผลปรากฏว่าพวกเขากลับค้นพบการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาดเช่นนี้แทน
โชคดีที่การโจมตีของสัตว์ภูตเหล่านั้นมีเป้าหมาย มันโจมตีเฉพาะสิ่งที่มีพลังแห่งความตายเท่านั้น และไม่โจมตีพวกเขาเลย
เหมยเจี้ยนถอนหายใจด้วยความโล่งอก “นี่คือ…”
“น่าจะเป็นวิธีของนายท่านผู้นั้น! ในเมื่อเจ้าพวกนี้เริ่มหนีหัวซุกหัวซุน ก็แปลว่าเหยียนเอ๋อร์คงจะไม่เป็นอะไรแล้ว” ภายในใจของฉื้อเม่ยรู้สึกว้าวุ่นเล็กน้อย
หลังจากที่ระเบิดจนส่วนที่เหลือหายไปอย่างสิ้นเชิง อ้านจึงกล่าวขึ้นว่า “นายท่าน พวกเราออกไปจากที่นี่ได้แล้วขอรับ”
“ตกลง!”
ทันใดนั้นพวกเขาทั้งสามคนก็ปรากฏตัวเหนือท้องทะเล และเมื่อฉื้อเม่ยเห็นว่าจูเชว่หมดสติอยู่ก็กล่าวอย่างเป็นกังวลว่า “แม่นางมู่ เหยียนเอ๋อร์เป็นอย่างไรบ้าง”
“สถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก กลับไปก่อนค่อยว่ากัน” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
