อกเปลี่ยนไปอย่างมาก
และในตอนนี้สีหน้าของเหมยเจี้ยนก็น่าเกลียดยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีก นางจำได้แล้วว่าคนผู้นี้คือใครกันแน่ เขาก็คือนายน้อยนั่นเอง!
เห็นได้ชัดว่านายน้อยอยู่ที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์หมื่นภูตอย่างปลอดภัย เหตุใดถึงวิ่งมาที่นี่ได้ล่ะ แม้แต่สวรรค์ยังรู้ว่าที่นี่อันตรายมากเพียงใด
เหมยเจี้ยนที่จิตใจว้าวุ่น ได้ลงมืออย่างรุนแรงมากขึ้นไปอีก
“อย่า! อย่าทำนะ!” แน่นอนว่าหูซื่อสี่ต้องกลัวตายอยู่แล้ว
ถึงคนของเผ่าจิ้งจอกจะเชื่อฟังเขา แต่ทว่าคนของเผ่าหมาป่ายังคงตามไล่ล่าเหมยเจี้ยน ซึ่งมันก็ทำให้มีเหงื่อผุดออกมาจากมือเขาทันที
“เผ่าหมาป่าไม่ยอมฟังข้า ข้าเองก็ไม่มีทางเลือกเช่นกัน พวกเจ้า…พวกเจ้าอย่าทำอะไรส่งเดช! หากว่าข้าตายไป พวกเขาจะต้องโจมตีอย่างโกรธเคือง และฆ่าพวกเจ้าจนไม่เหลือแม้แต่กระดูกเป็นแน่”
สิ่งสำคัญในตอนนี้ ก็คือการรอดูว่าความสามารถของเหมยเจี้ยนจะมีมากเกินพอที่จะสามารถเอาชนะคนของเผ่าหมาป่าได้หรือไม่
สถานการณ์ในตอนนี้ มันอันตรายมากจริง ๆ
พรวด!
และแล้วเหมยเจี้ยนก็ได้รับบาดเจ็บจนกระอักเลือดออกมา แม้ว่าจะหลีกเลี่ยงจุดสำคัญได้ แต่สีหน้าของนางก็ซีดเผือดมากอยู่ดี
ทันใดนั้นร่างสีขาวก็พุ่งทะยา
