ด้วยความหวาดกลัว
“ระดับราชาภูตเล็ก ๆ อย่างพวกเจ้ายังคิดจะหนีรอดไปจากเงื้อมมือของข้า พวกเจ้าคิดว่ามันเป็นไปได้อย่างนั้นหรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
จูเชว่กล่าวถามว่า “ตอนนี้สถานการณ์ของเผ่าจิ้งจอกเป็นอย่างไรบ้าง”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! เผ่าจิ้งจอกพ่ายแพ้แล้ว แม้ว่าพวกเจ้าจะเอาชนะข้าได้ แต่ก็ไม่สามารถแก้ไขความจริงเรื่องที่เผ่าจิ้งจอกของพวกเจ้าพ่ายแพ้ไปแล้วได้อยู่ดี หลังจากนี้ไปเผ่าจิ้งจอกของพวกเจ้าได้ถูกกำหนดให้กลายเป็นอาหารของพวกข้าเผ่าหมาป่าแล้ว” เผ่าหมาป่าเหล่านั้นกล่าวอย่างภาคภูมิใจ
“อะไรนะ เผ่าจิ้งจอกแพ้อย่างนั้นหรือ” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างประหลาดใจเล็กน้อย
ทว่าข้อมูลที่พวกเขาได้รับก่อนมาถึงได้บอกว่าการต่อสู้ระหว่างเผ่าหมาป่าและเผ่าจิ้งจอกมีความทัดเทียมกัน แต่นี่เพิ่งจะมาเหยียบอาณาเขตของเผ่าจิ้งจอก กลับบอกว่าเผ่าจิ้งจอกพ่ายแพ้แล้วอย่างนั้นหรือ
“อธิบายให้ข้าฟังอย่างละเอียด” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
แต่ทว่าพวกเขาสองสามคนก็ไม่รู้อย่างแน่ชัดเช่นกัน เพราะหลังจากที่เผ่าหมาป่าได้รับชัยชนะแล้ว ลูกสมุนอย่างพวกเขาก็ได้รับหน้าที่ให้ไล่ล่าคนที่เหลือทั้งหมด ฉะนั้นสถานการณ์ในเมืองหลวงของเกาะจิ้งจอกในตอนนี้ พวกเข
