พลิงนี้ก็ได้ห่อหุ้มจิ่วเยี่ยน้อยเอาไว้
“นี่…นี่คือ…” ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดหวาดกลัวเปลวเพลิงที่ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหันนี้มาก ซึ่งมันก็ทำให้เขาถอยหลังออกไปอย่างรีบร้อน
“เพลิงแห่งนิพพานของหงส์เทพ!” ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวด้วยความตกใจ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! เพลิงแห่งนิพพานของหงส์เทพ มิน่า! มิน่าล่ะที่ฝ่าบาทจิ่วเยี่ยถูกส่งมาถึงเรือนจำปีศาจแห่งความมืดแห่งนี้ ก็เป็นเพราะไม่มีผู้ใดสามารถฆ่าท่านได้ ฉะนั้นการส่งท่านมาที่ เรือนจำปีศาจแห่งความมืดนี้ ก็เพื่อให้ข้าทรมานท่านจนเหมือนตายทั้งเป็น นี่จึงนับว่าเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด อย่างไรเสียในเรื่องที่เกี่ยวกับการทรมาน ก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ที่สามารถเทียบเคียงกับผู้คุมปีศาจแห่งความมืดอย่างข้าได้”
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดเองก็ไม่กล้าสัมผัสเพลิงแห่งนิพพานของหงส์เทพนี้เช่นกัน หากไปแตะต้องเข้า แม้ว่าจะเป็นเขาก็อาจจะถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านได้เช่นกัน
เมื่อได้ยินคำพูดของผู้คุมปีศาจแห่งความมืด สติของมู่เฉียนซีก็เริ่มกลับมาอีกครั้ง
นางกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “เขาไม่สามารถตายได้!”
ไม่มีทางที่ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดจะพูดอย่างไม่มีเหตุผลแน่นอน และดูเหมือนว่าจิ่วเยี่ยน่าจะไม่เป็นอะไร
