งเห็นร่างเงาสีขาวที่อยู่กลางเปลวเพลิงนั้นได้อย่างเลือนลาง ซึ่งก็คือจิ่วเยี่ยน้อยนั่นเอง
นางสามารถสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งชีวิตจากเขา ทั้งเสียงของลมหายใจ และเสียงเต้นของหัวใจ ขนาดหมอปีศาจอย่างนางยังคิดว่าเขาตายไปแล้ว แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะยังมีชีวิตรอดได้ นอกจากนี้ยังดีกว่าก่อนหน้านี้มากอีกด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “สุ่ยจิงอิ๋ง เจ้ารู้หรือไม่ว่าเพลิงแห่งนิพพานของหงส์เทพมีต้นกำเนิดอย่างไร เปลวเพลิงนี้ทำให้คนที่ตายแล้วฟื้นขึ้นมาได้หรือ? แต่ข้าไม่เคยเห็นจิ่วเยี่ยน นำมันออกมาใช้เลย”
“หงส์เทพ เป็นสัตว์เทพที่เกิดมาทรงพลังมากที่สุด ซึ่งมันเกิดหลังจากที่มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์อย่างพวกเรามาจุติได้ไม่นานนัก ถึงเขาจะครอบครองเพลิงแห่งนิพพาน และยังสามารถทำ ำให้ตนเองที่ตายแล้วกลับมามีชีวิตอีกครั้งได้ แต่เพลิงแห่งนิพพานนี้ของจิ่วเยี่ย ไม่ใช่ของเขาเอง! ดังนั้นซีเอ๋อร์ในอนาคตจึงไม่เคยเห็นมัน ซึ่งก่อนหน้านี้เป็นเพราะเขาน่าจะใช้เพลิ งแห่งนิพพานที่คนอื่นได้มอบให้ไปจนหมดเกลี้ยงแล้วนั่นเอง”
เปลวเพลิงนั้นเหลือเพียงจุดเล็ก ๆ กระจายตัวอยู่โดยรอบเท่านั้น หลังจากนั้นเด็กน้อยที่หมดสติก็ได้ลืมตาขึ้น ใบหน้าของเขางดงามและละ
