านี้กันล่ะ?” ผู้พิทักษ์กล่าวอย่างจนปัญญาอีกครั้ง
ปัง ปัง ปัง!
ทันใดนั้น เขาและมู่เฉียนซีก็ต่อสู้กับปีศาจเหวนรกที่อยู่ตรงหน้าเหล่านี้ และหลังจากที่ใช้ความพยายามไม่นาน ในที่สุดพวกเขาก็สามารถจัดการปีศาจเหวนรกเหล่านี้ได้แล้ว
นอกจากจะหาคนไม่เจอแล้ว พวกเขายังต้องเจอกับปีศาจเหวนรกมากมายอีกด้วย อู๋ตี้กล่าวว่า “เป็นผู้พิทักษ์เหมือนกัน เจ้าจะไม่รู้เลยหรือว่าผู้พิทักษ์ชั้นที่สองอยู่ที่ใดกันแน่? เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้หลอกลวงเจ้านายของข้าน่ะ”
“ข้าไม่ได้หลอกล่วงจริง ๆ นะ! ก่อนหน้านี้ตอนที่เหวนรกอยู่อย่างสงบสุขและไม่ได้ตกอยู่ภายใต้ความโกลาหลเช่นนี้ พวกเราต่างก็อยู่กันเป็นหลักแหล่ง แต่ตอนนี้ทุกคนต่างก็วุ่นวายอยู่กับการจับปีศาจเหวนรก ใครจะไปหยุดอยู่กับที่ได้กันล่ะ! เขาจะต้องวิ่งไปรอบ ๆ เป็นแน่ ข้าเป็นเพียงผู้พิทักษ์ไม่ใช่ร่างทรงเสียหน่อย จะไปรู้ได้อย่างไรว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”
“แต่…” ทันใดนั้นเขาก็คิออะไรบางอย่างขึ้นมาได้
“แต่ว่าแม่สาวน้อย เจ้าเป็นนักปรุงยาสินะ! เจ้ามียาลูกลอนหรือยาน้ำที่เพิ่มประสาทการรับรู้กลิ่นให้แข็งแกร่งขึ้นบ้างหรือไม่ บางทีข้าอาจจะใช้สิ่งนี้หาที่อยู่ของเจ้านั่นเจอก็เป็นได้?” ผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งกล่าว
