าเชื่อคนงาม เชื่อนาง!” จื่อโยวกำหมัดแน่น เพราะภายในใจของเขาก็กังวลเรื่องนี้อยู่เช่นกัน
“แต่เจ้าก็ไม่กล้ารับประกันมิใช่หรือไงล่ะ? ถอยไป!” ฝูเซิงกล่าวอย่างจริงจัง
“ไม่ได้!”
“ตูมมม!” การต่อสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งเพิ่งจะสิ้นสุดลง คิดไม่ถึงเลยว่าคนของตนเองจะเริ่มสู้กันอีกครั้งเช่นนี้
ในเวลานี้มู่เฉียนซีได้มาถึงหุบเขาลั่วซีภายในพริบตาเดียว และในตอนที่นางลงไปในทะเลสาบ จิ่วเยี่ยก็เริ่มจุมพิตนางทันที！
เมื่อจุ่มพิตนั้นทำให้เขาพอใจไม่ได้ เขาก็เริ่มกัดมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ซี ข้าทรมานเหลือเกิน!”
เขาทรมานจนอยากที่จะฉีกคนออกเป็นชิ้นๆเลยทีเดียว และตอนนี้มู่เฉียนซีก็นำยาน้ำหลายขวดออกมาให้จิ่วเยี่ยดื่ม หลังจากนั้นก็ใช้พลังแห่งชีวิตอย่างบ้าคลั่งเพื่อผนึกคำสาปเอาไว้!
และมันก็เป็นดั่งที่อู๋หยาได้กล่าวเอาไว้ หากพลังที่บ้าคลั่งนี้ไม่สามารถควบคุมได้ จิ่วเยี่ยก็อาจจะลงมือสังหารนางด้วยตนเอง
ไม่ว่าจะเป็นยาน้ำหรือพลังแห่งชีวิตต่างก็ไม่ได้ผล และมู่เฉียนซีก็รู้ดีว่าคำพยากรณ์ของอู๋หยานั้นแม่นยำมากเพียงใด แต่นางก็ไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
เพราะคนผู้นี้คือจิ่วเยี่ย และไม่ว่าเขาจะเสียสติอย่างสมบูรณ์เพราะคำสาปหรือไม่ก็ต
