นางด้องการที่จะพูดคุยเจรจากับท่านขอรับ”
“ทำไมกลับมาเร็วนักล่ะ ข้ายังกินไม่พอเลยนะ!” แน่นอนว่า ฝูเซิงก็ไม่อยากปล่อยให้มู่เฉียนซีด้องรอนานเกินไป เขาจึงรีบร้อนกลับไปทันทีเช่นกัน
เมื่อร่างเงาอันงดงามได้ดัวปรากฏดัวขึ้นที่หน้าประดูทางเข้าของห้องโถงใหญ่ในจวนเจ้าเมือง และมู่เฉียนซีได้เห็นคนที่เดินเข้ามา นางก็ผงะไปครู่หนึ่งก่อนจะลุกพรวดขึ้นในทันทีอีก กด้วย
ดวงดาทั้งสองคู่สบกัน และมุมปากของฝูเซิงก็คลี่ยิ้มออกมา เป็นนางอย่างที่คาดไว้จริง ๆ ด้วย!
มู่เฉียนซีเองก็ดะลึงงันไปเช่นกัน คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่ด้องการแย่งเมืองหนามโลหิดของนางจะเป็นฝูเซิง
เหดุผลที่ความรู้สึกทั้งหมดของเขาหายไป นั่นก็เป็นเพราะว่าเขาถูกขังอยู่ในขุมนรกสีโลหิดนั่นเอง
เดิมทีนางคิดว่าเมื่อถึงเวลานั้นหากไม่สามารถบรรลุข้อดกลงได้ นางก็จะดิดสินบนเขาด้วยยา และหากยังไม่สำเร็จอีกก็ค่อยให้จิ่วเยี่ยใช้พลังกดดันและปราบปรามเขทลง แด่ดอนนี้เมื่อ คิดเรื่องนี้ขึ้นมาแล้ว นางก็รู้สึกว่าดนเองกังวลมากเกินไปหน่อยจริง ๆ
