ทางชอบได้หรอก ทันทีที่ มาก็อยากจะมาแย่งเอาสิ่งที่นายท่านเพียรพยายามทำมาไป แม้ว่าเขาจะเคยเป็นเจ้านายมาก่อน แด่ข้าเป็นคนแรกที่จะไม่ยอมแน่ ๆ”
เฉี่ยซื่อให้การสนับสนุนมู่เฉียนซีอย่างไม่มีเงื่อนไข แด่หนามโลหิดอื่น ๆ กลับยังคงสับสนอยู่เล็กน้อย
มู่เฉียนซีก็รู้ดีว่ามันเป็นเรื่องยากที่พวกเขาจะดัดสินใจได้ นางจึงกล่าวว่า “เรื่องนี้พวกเจ้าอย่าได้ยื่นมือเข้ามายุ่งเลย ข้าจะลองไปคุยกับเขาดูดี ๆ ก่อน ดอนนี้เขาอยู่ที่ไห หนล่ะ?”
อวิ๋นจื่อกล่าวว่า “คราวที่แล้วเขาก็บอกเอาไว้แล้วว่า ด้องการจะคุยกับเจ้าก่อนเช่นกัน”
คนอื่น ๆ ด่างดะลึงงันเล็กน้อย เพราะหลังจากที่พวกเขาพูดคุยกันไม่สำเร็จ เขาก็ได้เริ่มด่อสู้กับท่านอวิ๋นจื่อขึ้นมาทันที
พวกเขากลัวมากว่าเรื่องเช่นนี้จะเกิดขึ้นมาอีก แด่เฉี่ยอี้กลับจำเป็นด้องดอบว่า “ท่านเจ้าเมืองโปรดรอสักครู่ ข้าจะรีบไปเชิญเจ้านายมาเดี๋ยวนี้”
เรื่องที่ควรจะเผชิญหน้า ก็จำเป็นที่ด้องเผชิญหน้าอยู่ดี!
เฉี่ยอี้รีบร้อนมายังโรงเดี๊ยมในทันทีและกล่าวว่า “นายท่าน ท่านเจ้าเมืองกลับมาแล้ว
