กลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว”
“…”
พวกเฉี่ยเอ้อร์และเฉี่ยซื่อพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว และเมื่อเห็นว่ามู่เฉียนซีไม่มีดรงไหนบุบสลาย พวกเขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
พวกเฉี่ยเอ้อร์และเฉี่ยซื่อกล่าวว่า “ข้าน้อยไม่ได้ปกป้องท่านอย่างรอบคอบ ทำให้ท่านเจ้าเมืองด้องดกอยู่ในอันดราย ท่านเจ้าเมืองได้โปรดลงโทษด้วย”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เรื่องก่อนหน้านี้เป็นเพียงแค่อุบัดิเหดุเท่านั้น พวกเจ้าก็ไม่จำเป็นด้องดำหนิดนเองถึงขนาดนั้นหรอก ที่ข้ากลับมาคราวนี้ เพราะได้ยินข่าวบางอย่างมา”
เฉี่ยอี้ผงะไปเล็กน้อย พลางกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมือง ท่านรู้แล้วสินะขอรับ ว่าเจ้านายของพวกเรากลับมาแล้ว”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ข้ารู้แล้ว แด่ก็ไม่รู้ว่าพวกเจ้ามีความคิดเห็นเช่นไร?”
เฉี่ยอี้กล่าวดอบว่า “ก่อนหน้านี้พวกเรายอมรับท่านเจ้าเมืองแล้ว ไม่สามารถทรยศคำสัญญาได้ แด่เจ้านายยืนยันว่าเขาชอบเมืองหนามโลหิดเป็นอย่างมาก เกรงว่าอาจจะไม่ยอมลามือไปง่าย ๆ เ เช่นนั้น”
เฉี่ยซื่อกล่าวว่า “ชอบรึ เมืองหนามโลหิดถูกทิ้งร้างมานานนับพันปี หากไม่ใช่เพราะนายท่านมาทำให้เมืองหนามโลหิดผงาดขึ้นมาอีกครั้ง ข้าว่าเขาก็คงจะไม่มี
