ที่พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์รู้ ในเมื่อข้าได้เจอพวกเจ้าแล้ว เช่นนั้นพวกเจ้าจะตายตอนนี้…”
“รีบหนีเร็ว!” ผู้คุมเหล่านั้นกล่าวอย่างตื่นตระหนก
ในเวลานี้พวกเขาจะมายังจะสนใจความเป็นความตายของเจ้าโลหิตได้อย่างไร เพราะการหนีเอาชีวิตรอดเป็นเรื่องสำคัญที่สุด
มิติที่อยู่บริเวณโดยรอบได้ถูกพลังแห่งความมืดผนึกไว้หมดแล้ว ุถึงพวกเขาอยากจะหนีก็ไม่สามารถหนีไปไหนได้อยู่ดี ฉะนั้นจึงทำได้เพียงยืนหยัดต่อสู้กับจิ่วเยี่ยเท่านั้น
จิ่วเยี่ยคลายมือออกจากมู่เฉียนซี พลางกล่าวว่า “ซี เจ้ารอข้าสักประเดี๋ยวนะ!”
“อื้ม!” ร่างเงาสีดำพุ่งทะยานออกไป ในเมื่อจิ่วเยี่ยบอกว่าครู่เดียว ย่อมต้องใช้เวลาเพียงครู่เดียวจริง ๆ อยู่แล้ว
ร่างกายของคนเหล่านี้ยับเยินไปหมดแล้ว และเหลือเพียงแค่ศรีษะเท่านั้น
“ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย ท่าน...ท่าน...”
“ในไม่ช้าเจ้าแห่งคุกนรกก็จะออกมาจากการจำศีล อีกไม่นาน ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย สักวันหนึ่งท่านจะต้องกลับมาที่นี่อย่างแน่นอน!”
ปังงง!
ร่างกายของพวกเขากลายเป็นความว่างเปล่าในทันที และจิ่วเยี่ยก็กอดมู่เฉียนซีเอาไว้อย่างระมัดระวังอีกครั้ง
แข็งแกร่งเหลือเกิน! เจ้าหมอนี่วิปลาสไปแล้วอย่างนั้นหรือ?
ฝูเซิงจ้องมองไปทางจิ่วเยี่ยอย่างตื่นตะลึง ความสามารถของเขาส
