ายก็ได้ปกคลุมไปทั่วเมืองเทพสังหาร
ตูมมมม!
หอคอยเซียนหยาหอคอยสีขาวที่ตั้งตระหง่าอยู่อย่างโดดเดี่ยวกลางเมืองเทพสังหารได้พังทะลายลง และกลายเป็นผุยผง ซึ่งอู๋หยาในเวลานี้ก็ลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน
สิ่งที่อันตรายกำลังเข้ามาเยือน และกลิ่นอายแห่งความตายก็ได้ทำให้คนของเมืองเทพสังหารพากันสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
นี่คือพลังของอ๋องจิ่วเยี่ย ผู้ใดกันที่มีความกล้าหาญชาญชัยถึงเพียงนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้ายั่วยุให้อ๋องจิ่วเยี่ยโกรธเคืองถึงขนาดนี้
พวกเขาไม่สงสัยเลยว่าภายใต้ความโกรธเกรี้ยวของอ๋องจิ่วเยี่ยจะสามารถทำให้ทั่วทั้งเมืองเทพสังหารถูกทำลายจนเหลือเพียงความว่างเปล่าหรือไม่
แต่ทว่าบนใบหน้าของอู๋หยาไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย และมุมปากของเขายกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย “สมกับที่เป็นท่านจิ่วเยี่ยจริงๆ เพียงไม่นานก็สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของผนึก แ และตื่นขึ้นมาได้แล้ว”
การไหลเวียนของเวลาระหว่างขุมนรกโลหิตและคุกโลหิตมีความแตกต่างกัน ถึงในขุมนรกโลหิตจะเป็นเวลาสองเดือน แต่สำหรับคุกโลหิตแล้วมันเป็นเวลาเพียงสองวันเท่านั้น
