ข้าอยากจะไปสู้กับเจ้าโลหิต! จะปล่อยให้เขาทำสำเร็จไม่ได้” เสี่ยวเฉี่ยกล่าวด้วยความโกรธ
มู่เฉียนซีขวางเขาเอาไว้ แล้วกล่าวว่า “หากเจ้าไปตอนนี้ต้องเป็นการรนหาที่ตายแน่นอน เสี่ยวเฉี่ยรีบเลื่อนขั้นเถอะ! ข้าจะไปกลั่นยาให้เจ้าเดี๋ยวนี้”
“ตกลง!”
มู่เฉียนซีนำเอาผลอสูรเพลิงออกมาห้าลูก หลังจากนั้นก็รีบกลั่นยาที่จะช่วยยกระดับความสามารถของเสี่ยวเฉี่ยออกมาอย่างรวดเร็ว
“เสี่ยวเฉี่ย ของเจ้า!”
เสี่ยวเฉี่ยดูดซับยานี้ไปจนหมดสิ้น และหลังจากนั้นมันก็ถูกห่อหุ้มด้วยลำแสงสีแดงเลือด
มู่เฉียนซีสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “ข้าเองก็ต้องพยายามทำให้ความสามารถของตนเองแข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน”
มู่เฉียนซีใช้ผลอสูรเพลิงในการกลั่นยาหลอมร่างออกมา และหลังจากที่นางดื่มยาลงไป ก็มีเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกมาจากร่างกายของนางอย่างกะทันหัน
เปลวเพลิงพัดโหมกระหน่ำไปทั่วทุกสารทิศ จนดูเหมือนว่ามันจะแผดเผามู่เฉียนซีไปจนหมดสิ้น
มู่เฉียนซีกัดฟันเอาไว้แน่น ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม นางจะต้องยืนหยัดเอาไว้ให้ได้ นางจะมาพ่ายแพ้อยู่ที่นี่ได้อย่างไร?
ทั้งสองคนกลายเป็นรังไหมสีแดงสด ส่วนพั่วจวินก็เฝ้าจื่อเวยที่กำลังหมดสติโดยไม่ขยับเขยื้อนเลยแม
