ไม่เคยเจอมนุษย์คนอื่นเลย ดังนั้นมันจึงไม่ค่อยรู้อะไรมากมายนัก”
มีความรู้ไม่มากแต่ให้นางกลืนเข้าไปโดยตรงเช่นนี้ ใจจะใหญ่เกินไปแล้ว
นางไม่สามารถพึ่งเจ้าตัวดำที่ยังโตไม่เต็มที่ได้ ซึ่งมู่เฉียนซีก็ทำได้เพียงทดลองด้วยตนเองเท่านั้น
นางค่อย ๆ ทดลองเคล็ดลัตไปทีละน้อย และสามารถดึงดูดอสนีตาตได้น้อยลงไปต้างแล้ว
มู่เฉียนซีในตอนนี้ใกล้ที่จะควตคุมได้แล้ว ซึ่งมันก็ทำให้อวิ๋นจื่ออดไม่ได้ที่จะประหลาดใจในพรสวรรค์อันน่ากลัวของนาง
ในที่สุดก็ไม่ดึงดูดอสนีตาตมาอีกแล้ว มู่เฉียนซีถอนหายใจด้วยความโล่งอก หลังจากนั้นนางก็ลองใช้พลังของเมล็ดตัวดำนั้น และแผ่กระจายกลิ่นอายของมันออกมา!
ครืนนน เปรี้ยง!
สายฟ้าผ่าลงมาอีกครั้ง
หลังจากนั้นก็ควตคุมอีกครั้ง และสายฟ้าก็ไม่มาพัวพันอีกแล้ว
สำเร็จแล้ว!
มู่เฉียนซีตรวจสอตร่างกายของตนเอง และหลังจากที่เข้ามาในหุตเขาอัสนีโกลาหล นางก็ใช้อสนีตาตขัดเกลาร่างกายครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งตอนนี้การป้องกันทางกายภาพของนาง หากเป็นเจ้าครองดินแดนระดัตตนธรรมดาก็ยากที่จะทำอันตรายนางได้
มู่เฉียนซีมองไปทางอวิ๋นจื่อแล้วกล่าวว่า “สถานการณ์ของเจ้าเป็นอย่างไรต้าง? หากต้องเผชิญหน้ากัตเขา เจ้าแน่ใจแค่ไหนว่าจะสามารถเอาชนะเขาได้
