พืชกลายพันธุ์ที่กลายร่างแล้วทั้งสิบสามคนของเมืองหนามโลหิต มีเฉี่ยอี้ เฉี่ยเอ้อร์ เฉี่ยซานและเฉี่ยซื่อที่แข็งแกร่งมากที่สุด
ส่วนคนอื่นเนื่องจากว่าเพิ่งกลายร่างมาเป็นมนุษย์ที่มีหัวใจได้ไม่นาน ความสามารถของพวกเขาจึงยังไม่แข็งแกร่งเท่าไรนัก
และตอนนี้เฉี่ยชีและเฉี่ยปาก็กำลังเผชิญหน้าอยู่กับการต่อสู้ที่ยากลำบาก เฉี่ยชีกล่าวว่า “ฆ่ามัน! พวกเราจะพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของศัตรู จนทำให้เจ้านายขายหน้าไม่ได้ ฆ่ามันซะ!”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! พวกเจ้าก็เป็นเพียงเหล่าลูกแกะที่พวกข้าสามารถฆ่าได้ตามใจชอบ! พวกเจ้าไม่ต้องดิ้นรนอย่างไร้ประโยชน์เช่นนั้นอีกแล้ว จงตายด้วยน้ำมือพวกข้าอย่างเชื่อฟังเสียเถอะ!” น้ำ ำเสียงที่ดูชั่วร้ายเสียงหนึ่งดังขึ้น
จิตวิญญาณในการต่อสู้ของกองกำลังของเมืองหนามโลหิตไม่แพ้คนบ้าที่หนีออกมาจากภายในคุกเหล่านี้เลย แต่ทว่าจำนวนคนของพวกเขาเป็นจุดอ่อนอย่างหนึ่ง
“ฆ่ามัน!”
เสียงของการเข่นฆ่าดังกระจายไปทั่วพื้นที่โล่งกว้าง และตอนนี้พวกเขาก็รู้สึกว่าท้องฟ้าได้มืดลงอย่างกะทันหัน
จากนั้นเปลวเพลิงที่คุ้นเคยก็ตกลงมาจากกลางอากาศ และบนใบหน้าของทุกคนก็เผยรอยยิ้มออกมา
“เป็นท่าน
