เจ้าเมือง! ท่านเจ้าเมืองมาช่วยพวกเราแล้ว”
เพลิงหงส์อมตะแห่งความมืดตกลงมาจากกลางอากาศ และเมื่อระดับใต้เท้าคนหนึ่งมองขึ้นไปกลางอากาศก็กล่าวขึ้นมาว่า “โอ้! คิดไม่ถึงเลยว่าเมืองของพวกเจ้าจะไม่ได้ทุ่มเทพลังทั้งหมดในก การจัดการพวกเรา เจ้าเมืองของพวกเจ้าเป็นใครกัน?”
แววตาของเขาจ้องมองไปที่เยาเยี่ยและเฉี่ยซื่อ เพราะมีเพียงสองคนนี้เท่านั้นที่ทำให้พวกเขารู้สึกได้ถึงพลังอันแข็งแกร่ง ส่วนคนอื่นนั้นไม่ต่างอะไรจากมดปลวกเลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าคือเจ้าเมืองหนามโลหิตของเขตต้องห้ามทางตอนใต้สุด ยินดีต้อนรับพวกเจ้าเข้าสู่คุกโลหิตแห่งนี้ ผู้ที่ยอมแพ้และไม่ต่อต้านจะไม่ถูกฆ่า ส่วนในทางตรงกันข้ามจะถู กฆ่าทันที!”
มู่เฉียนซีค้นพบว่าการล่าเหยื่อในคราวนี้ไม่ปกติอย่างเห็นได้ชัด ฉะนั้นเมืองหนามโลหิตของพวกนางจะล้มเหลวไม่ได้
และหากสามารถคัดสรรคนเหล่านี้มาเพิ่มความแข็งแกร่งของทางนี้ได้ก็ยิ่งดี ดังนั้นนางจึงได้ปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ของนาง
“นายท่าน!” เยาเยี่ยจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยความตื่นตระหนก
อย่างที่รู้กัน
