ว่าไม่ว่าจะเป็นเทศกาลปีศาจโลหิตล่าเหยื่อครั้งใดก็ไม่มีผู้ใดมีความกล้าที่จะรับพวกเขาเหล่านี้เข้ามา เนื่องจากว่าพวกเขาคลานออกมาจากนรกที่ร้ายกาจ และภายในใจของพว วกเขาทุกคนล้วนดำมืดเป็นอย่างมาก แม้ว่าใบหน้าจะแสดงออกถึงการยอมจำนน แต่ไม่แน่ว่าอาจจะหันกลับมาแทงข้างหลังก็เป็นได้
พวกเขายังไม่ออกจากคุก และมีความคุ้นเคยกับแดนนรก แต่คนเหล่านี้อันตรายเกินไป เรื่องการเล่นกับไฟจนไฟเผาตนเองนั้น ไม่มีเจ้าเมืองคนใดสามารถทำได้ เพราะมีบทเรียนจากอดีตมากมาย
ดังนั้นทุกครั้งที่ล่าเหยื่อ หากเจ้าไม่ตายก็ต้องเป็นข้าที่ตายทุกครั้งไป
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เยาเยี่ย เจ้าอย่าลืม ว่าข้าคือนักปรุงยาคนหนึ่ง ข้าคือหมอปีศาจ! แม้ว่าการฝึกหมาป่าให้เชื่องจะเป็นเรื่องยาก แต่มันก็สามารถเปลี่ยนเป็นแกะได้อยู่ดี”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ยอมจำนนอย่างนั้นหรือ! เท่าที่ข้าได้รับรู้มา การยอมจำนนเป็นนิสัยของคนไร้ค่าเท่านั้น และการยอมจำนนก็หมายถึงความตาย เจ้าคิดว่าพวกข้าจะยอมจำนนอย่างนั้นหรือ?” คนระดับ ใต้เท้าผู้นั้นหัวเราะขึ้นมาทันที
เพราะกฏการเอาชีวิตรอดของคุกที
