6 ถูกใส่ร้าย (6)
โดย : ข่าวโพดผจญภัย
“เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า?”
จ้าวเข่อเหรินยิ้มหวานราวบุปผาแรกแย้ม หากในแววตากลับเย็น
เยียบดุจนํ้าค้างเหมันต์
“หรือเจ้าจะยังหลงคิดว่าข้าจริงใจเข้าหาเจ้า? ข้าจะบอกให้ก็ได้ ที่ ข้าใกล้ชิดเจ้า ก็เพื่อจะได้ทําร้ายเจ้าให้เจ็บยิ่งกว่าเดิมเท่านั้นเอง อง เจ้าโดน ข้าใส่ร้ายมาตั้งกี่ครั้งแล้ว ยังไม่รู้จักจํา จะโทษผู้ใดได้เล่า?”
จ้าวเข่อหรันชะงักงัน ความทรงจํามากมายที่เคยถูกใส่ความผุด ขึ้นมาทีละฉาก เมื่อนํามาปะติดปะต่อกับท่าทีของน้องสาวในวันวาน
นางก็หัวเราะออกมาอย่างอื่นขม
“ฮ่า…ฮ่า…ฮ่า…. ดูท่าที่เจ้าว่ามาจะไม่ผิด ข้า… ข้ามันโง่เอง โง่ที่ไม่ รู้จักตื่น จึงได้มีจุดจบเช่นนี้
“ก็ใช่น่ะสิ”
จ้าวเข่อเหรินเอียงหน้ามองพี่สาวอย่างไร้เดียงสา
“เพราะเจ้าโง่แท้ ๆ จึงได้มีวันนี้ ข้ายังมีเรื่องหนึ่งจะบอก เจ้าเรียก เขาว่า “ชื่อจื่อ” อย่างเกรงใจมาตลอด แต่ข้ากลับเรียกเขาว่า “ซีหร่าน อย่างสนิทสนม เขาที่เจ้าคิดว่าเป็นคู่ครองแท้จริงนั้น ที่แท้ชอบข้ามา ตลอด ไม่เคยมีใจให้เจ้าแม้เพียงครึ่งส่วน
คําพูดนั้นราวค้อนเหล็กฟาดลงกลางอก
“ทุกครั้งที่เจ้าพบเขา ข้าล้วนอยู่ด้วย เขานัดเจ้าออกไป ก็เพียง เพื่อจะได้พบข้า เขาบอกข้าว่า ข้าต่างหากคือรักแท้แห่งชีวิต การแต่งกับ เจ้าเป็นเพียงคําสัญญาหมั้นหมายของสองตระกูลเท่านั้น เขายังให้สัญญา
ว่า หลังแต่งกับเจ้าแล้ว จะขอท่านพ่อรับข้าเป็นภรรยารอง
รอยยิ้มหวานค
