เสียงเรียก “ท่านพ่อ” สองครั้ง ทำให้สมองของเหล่าผู้ฝึกตนรอบข้างแทบจะหยุดทำงาน
โดยเฉพาะบรรดาผู้ที่ก่อนหน้านี้ยังรู้สึกเวทนาให้กับกู้ฉางชิง
ในชั่วขณะนั้น แม้แต่กู้ชิงเอ๋อและอวี๋เหวินเฟย ก็ยังทำสีหน้าไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง
“ท่าน… ท่านพ่อ?”
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?
กู้ฉางชิงคือบิดาของสองเด็กน้อยนี้อย่างนั้นหรือ?
อวี๋เหวินเฟยและกู้ชิงเอ๋อพึ่งจะได้เห็นพลังของเด็กสองคนนี้ด้วยตาตนเอง เมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อนหน้านี้ เด็กน้อยที่ดูอายุเพียงสี่ถึงห้าขวบ กลับสามารถสังหารสัตว์อสูรระดับครึ่งราชาได้เพียงการโจมตีเดียว
ในความคิดของพวกเขา เด็กสองคนนี้น่าจะเป็นบุตรหลานของขุมกำลังยิ่งใหญ่อย่างศาลเทพเจ้าแห่งจักรวรรดิ หรือไม่ก็ทายาทของยอดฝีมือระดับราชันเทพหรือมหาเทพเป็นแน่
แต่ใครจะคาดคิด…
ว่าทั้งสองคนกลับเป็นบุตรของกู้ฉางชิง!
นี่มัน…
อย่างไรก็ตาม กู้ฉางชิงไม่ได้สนใจท่าทีตกตะลึงของผู้คนรอบข้างเลยแม้แต่น้อย สีหน้าของเขายังคงเย็นเยียบ ก่อนจะเอ่ยถามเสียงขรึมว่า
“ผู้ใดเป็นคนคิดริเริ่มเรื่องนี้?”
“พี่สาว!”
“น้องเฉินต่างหาก!”
สองพี่น้องต่างหันมาชี้นิ้วใส่กันทันที
กู้หยุนซีจ้องมองกู้ชิงเฉินด้วยสายตาโมโหสุดขีดราวกับจะกินเลือดกินเนื้อเขา
“เจ้านั่นแหละที่อยากมาเอง! ข้าไม่วางใจเจ้าหรอกถึงต้องตามมาด้วย! กล้าหลอกท่านพ่อรึ เจ้านี่มันน่าถูกตีเสียจริงๆ!”
