“แน่นอนสิ เจ้าหนูน้อย เจ้าชื่ออะไรล่ะ แล้วพี่หญิงของเจ้าชื่ออะไร อายุเท่าไหร่? เดี๋ยวข้าคนนี้จะช่วยเจ้าตามหาพี่หญิงเอง” เหยียนเมิ่งฉีวางกู้ชิงเฉินลงก่อนจะเช็ดน้ำตาให้เขา พร้อมถามด้วยรอยยิ้ม
“ข้าชื่อ…ข้าชื่อเฉินอ๋อง พี่หญิงของข้าชื่อซีหวง นางอายุเท่าข้า เราเป็นฝาแฝดกัน” กู้ชิงเฉินพูดไปครึ่งหนึ่ง ก่อนจะนึกถึงคำเตือนของพี่หญิงที่บอกว่าอย่าเปิดเผยชื่อจริงให้ใครรู้
“เฉินอ๋อง?”
“ซีหวง?”
เหยียนเมิ่งฉีอ้าปากค้างเล็กน้อย ชื่อช่างแปลกเสียจริง
“พี่หญิงของเจ้าอายุเท่าเจ้า? แล้วพ่อแม่ของเจ้าล่ะ?” คำตอบของเด็กน้อยไม่เหมือนที่นางคาดไว้เลย ตอนแรกนางคิดว่าพี่หญิงของเขาน่าจะอายุไล่เลี่ยกับนางเอง แต่กลับกลายเป็นเด็กเล็กอีกคน
“พ่อแม่ของข้า…อืม พวกเขาก็อยู่ในแดนลับเหมือนกัน”
“เอาเถอะ เจ้าตามข้ามาก่อน ข้าจะช่วยเจ้าตามหาพี่หญิงของเจ้า และหาพ่อแม่ของเจ้าด้วยนะ เอาล่ะ ข้านามว่าเหยียนเมิ่งฉี เจ้าจะเรียกว่าพี่หญิงเหยียนก็ได้”
แม้จะพูดอย่างนั้น แต่เหยียนเมิ่งฉีก็รู้ดีว่า การช่วยเด็กคนนี้หาพี่หญิงและพ่อแม่ในแดนลับจักรพรรดิคุนนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
แดนลับแห่งนี้กว้างใหญ่มาก หากไม่มีโชคดีอย่างยิ่ง ความเป็นไปได้ที่จะพบกันก็น้อยเสียจนแทบไม่มีหวัง
แต่ให้นางปล่อยเด็กคนนี้ไว้ตามลำพัง นางทำไม่ลงเพราะด้วยความที่เป็นคนจิตใจดี
