ข้าเป็นคนจัดการทั้งหมดมาตลอด ฉะนั้นข้าจึงขอให้เขามอบอำนาจมาให้ข้า แต่เขากลับไม่ยินยอม ข้าจึงต้องขังเขาเอาไว้ที่นี่ ให้เขาใช้ชีวิตต่อไปในสถานที่แห่งนี้อย่างช้า ๆ” แม่ใหญ่อธิบาย
“เจ้า!” เทียนเซียวโกรธจนเดือดดาล
แม่ใหญ่หัวเราะด้วยเสียงประหลาด “อย่าเพิ่งร้อนใจ รอสักครู่ข้าจะจัดการเจ้าด้วย”
ประมุขตระกูลรีบพูดขึ้นด้วยความวิตก “ปิงเหนี่ยง เรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่างเจ้ากับข้า อย่าเอาเขาเข้ามาเกี่ยวข้อง!”
“เดิมข้าก็ไม่ได้คิดจะเอาเขาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยหรอก แต่เขาพาคนบุกรุกเข้ามาที่นี่ และล่วงรู้ความลับของข้าแล้ว หากข้าไม่จัดการเขา แล้วเขาออกไปบอกตาแก่เหล่านั้น ในโรงเหล้าแห่งนี้จะยังมีพื้นที่ให้ข้าพูดได้อยู่หรือ?” แม่ใหญ่พูดด้วยความรู้สึกผิด
“หากเจ้ากล้าแตะต้องเขา ข้ารับประกันว่าเจ้าจะต้องเสียใจ!” ประมุขตระกูลจ้องมองแม่ใหญ่ด้วยความโกรธ แต่เมื่อคำพูดจบลง เลือดก็พุ่งออกมาจากปากเขาทันที
เทียนเซียวตกใจเป็นอย่างมาก “ท่านพ่อ ท่าน ท่านเป็นอย่างไรบ้าง!?”
“ข้า… ข้าไม่เป็นไร!” ประมุขตระกูลเทียนอดทนกลั้นความเจ็บปวดไว้
แม่ใหญ่หัวเราะเสียงประหลาด “เจ้าได้รับพิษเข้าไปแล้ว เพียงออกแรงเล็กน้อย ก็จะยิ่งทำให้พิษกำเริบหนักขึ้น ดังนั้นข้าแนะนำให้เจ้าพูดน้อย ๆ เอาไว้ ไม่เช่นนั้นจะตายอย่างไรก็ไม่รู้ด้วยแล้ว!”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เทียนเซียวยิ่งตื่นตระหนก เขารีบบอกประมุขตระกูลเทียนว่า “ท่านพ่อ ท่านอย่าพูดเลย!”
ปร
