ให้บรรดาสิ่งปลูกสร้างเหล่านั้น ยืนหยัดอยู่ได้อย่างมั่นคง
เมื่อเห็นเช่นนั้น ลู่เฉินก็เกิดความสงสัยว่า ค่ายกลเหล่านี้มาจากไหน
เทียนเซียวปล่อยมือออก แล้วแนะนำให้ลู่เฉินรู้จักว่า “ผู้อาวุโส นี่คือโรงเหล้าของตระกูลข้า”
หลังจากลู่เฉินรับทราบ เทียนเซียวก็นำทางชายหนุ่มต่อไป ส่วนหัวหน้าผู้ดูแลหันหลังเดินจากไป ราวกับมีเรื่อง ‘สำคัญ’ บางอย่างต้องทำ
เมื่อเห็นหัวหน้าผู้ดูแลจากไปแล้ว เทียนเซียวก็พูดด้วยความเสียใจว่า “เมื่อครู่ทำให้ท่านยุ่งยากแล้ว ขออภัยด้วยจริง ๆ”
“หัวหน้าผู้ดูแลคนนั้นมีภูมิหลังเป็นอย่างไร เหตุใดแม้แต่เจ้า เขาก็กล้าไม่ให้ความเคารพเช่นนี้?” ลู่เฉินอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา
เทียนเซียวได้ยินดังนั้น ก็ถอนหายใจออกมาเสียงหนึ่ง “เขาเป็นลุงของพี่หญิงรองของข้า”
“ก็คือลุงของเจ้าด้วยไม่ใช่หรือ?”
เทียนเซียวส่ายหน้าพลางเอ่ย “ท่านพ่อของข้ามีภรรยาหลายคน และพี่หญิงรองคนนี้เกิดจากท่านแม่ใหญ่ ซึ่งท่านแม่ใหญ่มีสถานะสูงกว่าคนอื่น และหลายเรื่องก็อยู่ในความดูแลของพี่หญิงรองด้วย ดังนั้นลุงของนางจึงเปรียบเสมือนถือป้ายทองคำไว้ในมือ ทว่าพวกเขาก็ไม่กล้าทำร้ายข้าโดยไม่มีเหตุ จึงหาวิธีอื่นมาจัดการข้าแทน”
“พวกเขาเกลียดเจ้ามากขนาดนั้นเลยหรือ?”
เทียนเซียวยกยิ้มขมขื่น “ท่านแม่ของข้าเป็นภรรยาเอกคนที่สอง หลังจากท่านจากไปแล้ว พวกเขาก็ต้องการกำจัดข้าให้พ้นทาง แต่ข้าโชคดีที่รอดมาได้”
ลู่เฉินฟังแล้วจึงพูดว่า “แล้วท่านพ่
