อของเจ้า ไม่ใส่ใจเจ้าเลยหรือ?”
“ท่านพ่อของข้าหมกมุ่นอยู่กับการกลั่นสุรา หรือไม่ก็บำเพ็ญตลอดปี และมีเพียงตอนที่ข้าต้องการยาแก้พิษเท่านั้น ถึงจะได้พบท่าน” เทียนเซียวอธิบาย
ลู่เฉินเข้าใจแล้ว “งั้นดูเหมือนว่าต้องไปหาท่านพ่อของเจ้าก่อน”
“อือ ไปกันเลย” เทียนเซียวพูดจบก็พาลู่เฉิน เดินมุ่งหน้าไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง
ผ่านไปสักพัก ทั้งสองคนก็มาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งมีชื่อว่า ‘ศาลาหอมสุรา’ ขณะที่เทียนเซียวกำลังจะพาลู่เฉินเข้าไป เสียงของหญิงคนหนึ่งก็ดังขึ้น “น้องหก เจ้าไม่รู้หรือว่าที่นี่เป็นสถานที่สำคัญของโรงเหล้าฟ้าเหมันต์?”
เทียนเซียวมองไปยังบุคคลที่เดินออกมาจากที่มืด เห็นได้ชัดว่ามีหญิงคนหนึ่งและผู้เฒ่าคนหนึ่ง ผู้เฒ่าคนนั้นคือหัวหน้าผู้ดูแลนั่นเอง ส่วนหญิงคนนั้นดูอายุราวสามสิบปี แต่มีสีหน้าเย็นชา ดูราวกับว่าทุกคนเป็นหนี้ชีวิตนางอยู่
เทียนเซียวขมวดคิ้ว แล้วพูดว่า “พี่หญิงรอง เขามีวิธีช่วยข้าได้ ข้าจึงตั้งใจจะพาเขาไปพบท่านพ่อ”
“ข้าจะบอกให้น้องหกฟัง เจ้าป่วย และท่านพ่อได้เชิญหมอเก่ง ๆ มาแล้วมากมาย แล้วเจ้าคิดว่าคนที่อยู่ในขั้นหลอมแก่นแท้ จะช่วยเจ้าได้อย่างไร?” หญิงคนนั้นย้อนถามกลับมา
“เขาดื่มสามหยดแห่งห้วงฝันแล้วไม่เป็นไร ข้าจึงคิดว่าเขาน่าจะรู้วิธีถอนพิษ” เทียนเซียวรีบอธิบาย
หญิงสาวหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “เทียนเหมี่ยวผู้นี้เคยพบคนที่ถอนพิษสุราได้มากมาย แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาทั้งหมด จะถอนพิ
