น “เร็ว หนีไปเร็ว!”
หนี?
ลู่เฉินจะหนีไปได้อย่างไร อีกทั้งเขายังไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย จึงพูดว่า “วางใจเถอะ ไม่เป็นไร”
“ไม่เป็นไร?” เทียนเซียวสงสัยว่าทำไมลู่เฉินถึงสงบนิ่งได้ขนาดนี้
หัวหน้าผู้ดูแลกลับหัวเราะเย็นชา “ไอ้หนู เจ้ากล้าจริง ๆ!”
พูดจบ เขาก็เหวี่ยงแส้ออกไปทันที แส้พุ่งทะลุผ่าน ‘ร่างกาย’ ของลู่เฉินทันที ราวกับจะทุบชายหนุ่มให้แหลกเป็นชิ้น ๆ
แต่ลู่เฉินกลับไม่เป็นอะไรเลย ยิ่งไปกว่านั้นยังหัวเราะขึ้นมาอีก “แค่นี้เองหรือ ยังคิดจะทำร้ายข้าอีก?”
หัวหน้าผู้ดูแลที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง สีหน้ากลับมืดมนลงเป็นอย่างมาก “เจ้ารับมือได้อย่างไรกัน?”
“ทำไมข้าต้องบอกเจ้าด้วยเล่า?”
“รนหาที่ตาย!” หัวหน้าผู้ดูแลพุ่งมาถึงหน้าลู่เฉินทันที แล้วฟาดฝ่ามือออกไป
เทียนเซียวตกใจจนหน้าซีด เขาไม่คิดว่าหัวหน้าผู้ดูแลจะมาถึงตรงหน้าลู่เฉินได้เร็วขนาดนี้ ส่วนคนอื่น ๆ รู้สึกว่าลู่เฉินตายแน่แล้ว
แต่สิ่งที่ทุกคนคาดไม่ถึงก็คือ หัวหน้าผู้ดูแลยังไม่ทันแตะตัว ลู่เฉินก็หายวับไป จากนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ พร้อมกับจ้องมองหัวหน้าผู้ดูแลแล้วพูดว่า “แค่นี้เองหรือ?”
ทุกคนตะลึงและอุทานขึ้นมา บางคนถึงกับพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า “ไม่แปลกใจเลยที่คุณชายหกเรียกเขาว่าผู้อาวุโส”
“ใช่แล้ว ถึงกับสามารถรับมือการโจมตีของหัวหน้าผู้ดูแลได้ แสดงว่าเขาไม่ธรรมดาเลย”
“ดูเหมือนคนที่คุณชายหกเชิญมา น่าจะเป็นหมอเทวดาจริง ๆ”
เหล่า
