ราะเจ้าใช้กลอุบายกับหัวหน้าของพวกเรา แต่คราวนี้ข้าได้ยืมพลังของโรงเหล้าฟ้าเหมันต์ มาใช้กลอุบายกับเจ้าแล้ว”
ลู่เฉินส่งเสียงอืมแล้วหัวเราะ “แค่นี้เอง?”
“ค่ายกลนี้เพียงพอจะกักขังเจ้าได้ แต่อย่าคิดว่าแค่นี้จะจบเรื่อง”
“อ้อ? ยังมีไม้ตายอะไรอีกหรือ?”
“รอให้หัวหน้าของพวกเราฟื้นฟูจนใกล้เคียงเดิม เขาจะหาทางจัดการกับเจ้าเอง” เงาสุรากล่าวอย่างภาคภูมิใจ
“พูดแบบนี้หมายความว่าหัวหน้าของพวกเจ้า อยู่ที่นี่จริง ๆ สินะ?”
“แน่นอนว่าเขาอยู่ที่นี่ แต่ข้าจะไม่บอกเจ้าหรอกว่าเขาอยู่ที่ไหน อีกอย่างเจ้าก็ไม่มีทางหนีออกไปได้” เงาสุราพูดอย่างเย่อหยิ่ง
ลู่เฉินไม่ได้พูดอะไร ทำเพียงยิ้มเท่านั้น
เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังมีอารมณ์ยิ้มได้ เงาสุราจึงพูดกับเขาว่า “อีกไม่นาน เจ้าก็จะรู้จักจุดจบของตัวเอง”
ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มพลันหายตัวไปอย่างกะทันหัน
เงาสุรารู้สึกไม่ดีขึ้นมา จึงหมุนตัวจะออกจากที่นี่ แต่เงาสายฟ้ารออยู่ก่อนแล้ว พร้อมปล่อยสายฟ้าฟาดใส่ทันที
แต่เงาสุราแข็งแกร่งมาก จึงยังคงสามารถรับมือได้
ทว่าลู่เฉินก็ปล่อยกุ่ยเจี๋ยออกมาอีก
เงาสุรารีบรวบรวมพลังสร้างม่านพลังสีดำขึ้นมาทันที เพื่อป้องกันกุ่ยเจี๋ยไว้ด้านนอก แล้วเตรียมจะพุ่งออกไป แต่ลู่เฉินยืนอยู่มุมหนึ่งของห้องลับแล้ว พร้อมปล่อยเงามารที่สะสมพลังไว้ในมือออกมา
ลูกธนูเงามารพุ่งออกไปทันที
ฟิ้ว
ลูกธนูพุ่งเข้าใส่ด้านหลังของเงาสุรา และครั้งนี้รุนแรงกว่าเดิม ทำให้เกิดรูเลือดข
