าไม่สามารถดึงตัวถังอิงมาได้ จึงจำต้องจ้องมองลู่เฉิน “ดูเหมือนข้าคงต้องทำให้เจ้ารู้ถึง ความน่าสะพรึงกลัวของข้าแล้ว!”
“เจ้ายังมีไพ่ตายอะไรอีกงั้นหรือ?”
“มีสิ!” หลังยายเฒ่าหัวเราะพูดจบ วิญญาณต้นไม้นับหมื่นก็ปรากฏขึ้นรอบด้าน
วิญญาณต้นไม้เหล่านี้ปรากฏตัวเลือนราง และมีจำนวนมากมายนับหมื่น
เห็นแล้วทำเอาอินซาน ถังอิง และคนอื่น ๆ ตกใจ ส่วนยายเฒ่าหัวเราะหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา “เด็กน้อย กลัวแล้วหรือ?”
ลู่เฉินกลับรู้สึกตื่นเต้น “มาได้เลย พอดีเลย!”
“พอดีเลย?” ยายเฒ่าหัวเราะอย่างไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าลู่เฉินหมายความว่าอย่างไร
ในเวลานั้นเอง ชายหนุ่มพูดกับยายเฒ่าหัวเราะว่า “ปล่อยพวกมันมาเถอะ ยิ่งมากยิ่งดี”
“ไอ้หนู วิญญาณต้นไม้พวกนี้ของข้าแข็งแกร่งมาก อีกทั้งถ้าพวกมันบุกเข้าร่างเจ้าทีละตน รับรองว่าจะทำลายวิญญาณเจ้าได้แน่!” ยายเฒ่าหัวเราะคิดว่าจะขู่ให้ลู่เฉินกลัวตาย
แต่ลู่เฉินยิ้มพลางกล่าว “มาเลย”
“ดี! ตามใจเจ้า!” ยายเฒ่าหัวเราะออกคำสั่ง จากนั้นวิญญาณต้นไม้พวกนั้นก็โจมตีลู่เฉินอย่างบ้าคลั่ง
ลู่เฉินหลับตาลงและรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของ ‘เม็ดยาวิญญาณสีดำ’
เนื่องจากวิญญาณต้นไม้มีจำนวนมากและพลังแข็งแกร่ง ทำให้เม็ดยาวิญญาณสีดำของชายหนุ่ม รวมตัวได้ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา
ในขณะที่เม็ดยาวิญญาณสีดำของลู่เฉินรวมตัวสำเร็จ วิญญาณต้นไม้พวกนั้นก็ตกใจหายไปทีละตน
“เกิดอะไรขึ้น?” อินซานสงสัย
ถังอิงยิ่งงุนงงหนัก ส่วนย
