บทที่ 789 หญิงชราลึกลับอันดับหนึ่งแห่งวังทะเลภูเขา
เมื่อเยี่ยหั่วเห็นลู่เฉินกล้าเช่นนั้น ก็แค่นหัวเราะเสียงหนึ่ง “ในเมื่อเจ้าอยากลอง ข้าก็จะตามใจเจ้า”
พูดจบ เยี่ยหั่วก็สั่งให้คนพวกนั้นลงมือทันที
กลุ่มคนรวมพลังกันและปลดปล่อยปราณกระบี่ออกมา
เมื่อเห็นปราณกระบี่มากมายถาโถมเข้ามาดั่งภูเขาถล่มคลื่นซัด ลู่เฉินก็ใช้เคล็ดวิชาสายฟ้าวิญญาณ จากนั้นปราณกระบี่ทั้งหมดก็ทะลุผ่านร่างเงาของเขาไป
หลังเห็นเช่นนั้นพวกเขาก็ตกใจ เพาะไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าวิชากระบี่ของพวกตน จะ ‘ไร้ผล’ ต่อลู่เฉิน
“นี่… เป็นไปได้อย่างไร?” บางคนอึ้งจนพูดไม่ออก
บ้างก็ถามเยี่ยหั่วว่า “แม่นางเยี่ย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ตอนนี้เยี่ยหั่วเองก็งุนงงไม่แพ้กัน แต่ในฐานะที่เป็นผู้นำที่นี่ นางย่อมไม่มีทางยอมแพ้
เยี่ยหั่วจึงมองไปทางทุกคนและเอ่ยว่า “กลัวอะไรกัน? ทำต่อไป!”
ทุกคนทำได้เพียงลงมือต่อไป ส่วนถังอิงที่อยู่ด้านข้างเยาะเย้ยขึ้นมา “เพียงแค่นี้เองหรือ?”
อินซานเองก็ไม่คิดว่ายอดฝีมือที่ใช้ค่ายกลกระบี่โจมตีพร้อมกัน กลับไม่สามารถทำร้ายลู่เฉินได้
เยี่ยหั่วโกรธจนแทบจะมีควันออกมาจากหัว “อย่าเพิ่งดีใจไป!”
“ข้ารู้สึกพอใจยิ่งนัก เจ้าเป็นอย่างไรบ้างเล่า?” ถังอิงหัวเราะขึ้นมา
เยี่ยหั่วโกรธจนต้องสะบัดไม้เท้าวิเศษ และพลังของไม้เท้านั้นก็ทำให้จอมกระบี่สวรรค์เหล่านี้แข็งแกร่งขึ้น
ดังนั้นไม่นานจอมกระบี่สวรรค์เหล่านี้ ก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
แต
