รูปแบบหนึ่ง
ลู่เฉินยืนอยู่ท่ามกลางกองเพลิงที่มีหมอกควัน แต่กลับไม่ได้รีบจากไป เพราะเขาพบว่าเปลวเพลิงเหล่านี้น่าสนใจมาก
เยี่ยหั่วเห็นลู่เฉินยืนอยู่ตรงนั้น ก็คิดว่าเขากลัวแล้ว จึงหัวเราะพลางพูดจากที่ซ่อนว่า “อย่างไร กลัวแล้วหรือ?”
“กลัว? ไม่หรอก เพียงแต่มีข้อสงสัยอยู่”
“ข้อสงสัย?” เยี่ยหั่วไม่เข้าใจความหมายของลู่เฉิน
ลู่เฉินเห็นเปลวเพลิงเหล่านี้มีความมืดแฝงอยู่ และในความมืดนั้น ก็มีสีน้ำเงินอยู่เล็กน้อย จึงสงสัยและถามขึ้นมาว่า “ข้าสงสัยว่าเจ้าได้เพลิงสงบสมุทร เหล่านี้มาได้อย่างไร”
เยี่ยหั่วหัวเราะอย่างประหลาด “เจ้าเองก็รู้จักเพลิงสงบสมุทรด้วยหรือ?”
ลู่เฉินอธิบายว่า “เพลิงสงบสมุทรนับเป็นเพลิงแห่งความมืดใต้ทะเล โดยทั่วไปผู้ที่ใช้ธาตุไฟมักจะใช้เปลวไฟชนิดนี้ ในการบำเพ็ญวิญญาณไฟ แต่การจะได้รับเพลิงสงบสมุทร มาจำนวนมากขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย”
เยี่ยหั่วหัวเราะ “ไอ้หนู เจ้ายังมีอารมณ์สนใจเรื่องพวกนี้อยู่อีกหรือ?”
ลู่เฉินย้อนถาม “แล้วทำไมข้าจะไม่มีอารมณ์สนใจเล่า?”
“โง่เขลานัก เจ้าไม่รู้หรือว่าเพลิงสงบสมุทรจะค่อย ๆ กลืนกินวิญญาณของเจ้า จนกระทั่งวิญญาณสลายไป?” เยี่ยหั่วพูดอย่างดูแคลน
เมื่อลู่เฉินได้ฟังดังนั้นก็หัวเราะ “เรื่องนั้นเป็นความจริง แต่สำหรับข้าแล้ว มันไม่มีผลอะไรมากนัก”
“น่าขัน ไม่มีผลงั้นหรือ?” เยี่ยหั่วรู้สึกว่าลู่เฉินกำลังโกหกหน้าตาย
ชายหนุ่มหัวเราะเสียงแปลกและเอ่ย “เจ้าไม่เชื่อก
