้อย่างไร พวกเราก็จะไม่ทำอะไรเจ้า” เฮยฉีเทียนจ้องมองลู่เฉินพลางพูดอย่างช้า ๆ
ลู่เฉินมองพวกเขาด้วยรอยยิ้ม “พวกเจ้าไม่คู่ควรที่จะรู้”
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็รู้สึกไม่พอใจทันที
เฮยฉีเทียนมองด้วยสายตาเย็นชาไปทางลู่เฉิน “ในเมื่อเจ้าอยากตาย ข้าก็จะทำให้สมปรารถนา!”
“ทำให้สมปรารถนา? ด้วยเจ้าน่ะหรือ?” ลู่เฉินหัวเราะขึ้นมา
“อย่างไร? เจ้าคิดว่าพวกเราไม่กล้าทำอะไรเจ้าจริง ๆ หรือ?”
“มาเลย อย่าพูดเพ้อเจ้อ” ลู่เฉินไม่อยากฟังคำพูดไร้สาระของพวกเขา
เฮยฉีเทียนโกรธจนแทบระเบิด “เช่นนั้นก็ได้ ข้าจะทำให้เจ้าสมหวัง!”
เฮยฉีเทียนออกคำสั่ง จากนั้นเงากระบี่สีดำนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้าใส่ และทะลุผ่านวิญญาณของลู่เฉิน
ทุกคนที่อยู่ในสถานที่แห่งนั้นคิดว่า วิญญาณของลู่เฉินจะต้องถูก แทงทะลุอย่างแน่นอน
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนคาดไม่ถึงก็คือ วิญญาณของลู่เฉินกลับไม่เป็นอะไรเลย และยังคงยืนอยู่ที่เดิม พร้อมมองไปทางเฮยฉีเทียนและคนอื่น ๆ
เฮยฉีเทียนเผยสีหน้าไม่สู้ดี ส่วนคนอื่น ๆ ยิ่งไม่คิดว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้
ลู่เฉินเอ่ยปากขึ้นว่า “ถึงตาข้าแล้วกระมัง?”
ทุกคนยังไม่ทันได้ตั้งตัว กำแพงวิญญาณที่ลู่เฉิน วางไว้รอบตัวก็เริ่มทำงานทันที กำแพงวิญญาณหลายชั้น ปรากฏขึ้นล้อมรอบเฮยฉีเทียนและคนอื่น ๆ ไว้ ทำให้พวกเขาไม่อาจออกไปได้
ตอนแรกคนพวกนั้นรู้สึกกังวลอยู่บ้าง แต่เฮยฉีเทียนก็ปลอบใจทุกคนว่า “ทุกคนไม่ต้องกลัว”
เจี้ยนว่านอันถามด้วยความสงสัย
