เตาหลางไปจัดการเขา
หั่วเตาหลางชักกระบี่คู่เพลิงออกมา และแทงทะลุร่างของจินเฉวียนหู่ในคราวเดียว จินเฉวียนหู่ถูกจัดการทันที ส่วนวิญญาณถูกแผ่นหินฉวิญญาณของลู่เฉินดูดเข้าไป
ทุกคนในสถานที่แห่งนั้นต่างตกตะลึง แม้แต่อินซานก็ยากจะจินตนาการได้ว่า ลู่เฉินจะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้
ถังอิงเองก็ตกใจเช่นกัน
ส่วนการที่ลู่เฉินแสดงพลังออกมานั้น แน่นอนว่าเขาต้องการให้ผู้คนจากวังทะเลภูเขา รู้จักถอยก่อนที่จะสายเกินไป เขามองไปยังคนจากวังทะเลภูเขา ที่อยู่ในสถานที่แห่งนั้นและเอ่ย “พวกเจ้าไม่ใช่คนที่ข้าต้องการตามหา หากไม่อยากตายก็อย่ามาก่อกวน!”
ผู้คนจากวังทะเลภูเขาต่างแตกฝูงหนีกระเจิดกระเจิง
อินซานจ้องมองลู่เฉินอย่างประหลาดใจ “เจ้าซ่อนพลังเอาไว้มาตลอด”
“พลังของข้า เจ้าอย่าได้คาดเดา” ลู่เฉินเพียงกล่าวประโยคนั้น แล้วก็บอกให้อินซานนำทางต่อ
อินซานไม่กล้าขัดคำสั่ง และจำต้องนำทางต่อไป
ส่วนถังอิงยังคงพร่ำบ่นและติดตามลู่เฉินไป และไม่นานเรื่องนี้ก็แพร่สะพัดไปทั่ว ทะเลภูเขามารอย่างรวดเร็ว จนสุดท้ายก็ไปถึงหูคนของวังทะเลภูเขา
แต่วังทะเลภูเขาเป็นผู้ครองอำนาจในสถานที่แห่งนี้ และมียอดฝีมือมากมาย ดังนั้นเมื่อเหล่าอัจฉริยะได้ยินเรื่องนี้ต่างไม่พอใจ ก่อนจะพากันออกมาจากวังทะเลภูเขา
ด้วยเหตุนี้ลู่เฉินจึงต้องเผชิญหน้ากับ ยอดฝีมือมากมายในระยะเวลาสั้น ๆ
ยอดฝีมือเหล่านี้ต่างหยิ่งผยองจองหอง ถึงขนาดอยากจะฉีกร่างลู่เฉินให้แหลกเป็นชิ
