่ได้ทันที
“ดี ดีมาก!” ลู่เฉินพูดด้วยความพึงพอใจ
“ดี?” ชายร่างใหญ่รู้สึกโมโหขึ้นมา
“หรือไม่ใช่เช่นนั้นเล่า?”
“เจ้าหนู คอยดูว่าข้าจะฆ่าเจ้าอย่างไร!” เงามารทั้งสิบของชายร่างใหญ่รวมเข้าด้วยกัน จากนั้นชายร่างใหญ่ก็กลายเป็นแสงสีม่วงพุ่งเข้าสู่ ‘ภายในร่างกาย’ ของลู่เฉิน และคิดจะเข้าไปยังพื้นที่จิตของชายหนุ่ม ต่อไปก็ทำลายวิญญาณของเขา
แต่เมื่อชายร่างใหญ่ก้าวเข้ามา ลู่เฉินก็ขับไล่เขาออกไปทันทีพลางพูดขึ้นมา “เจ้าโจมตีจากภายนอกเถิด”
ชายร่างใหญ่รู้สึกสับสน เขาคิดไม่ถึงว่าตนจะถูกขับไล่ออกมาอย่างง่ายดายเช่นนี้
ในขณะเดียวกัน เหมือนกับว่าชายร่างใหญ่ได้พบอะไรบางอย่าง จึงมองไปยังลู่เฉิน “วิญญาณของเจ้า… ไม่ใช่วิญญาณธรรมดา!”
“โอ้? เจ้ารู้ด้วยหรือ?” ลู่เฉินยิ้มพลางมองเขา
เมื่อชายร่างใหญ่เห็นลู่เฉินยิ้ม จึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ “เจ้าคือผู้ใดกันแน่!”
“สำคัญด้วยหรือ?”
ชายร่างใหญ่ไม่ใช่คนโง่เขลา โดยเฉพาะเมื่อครู่ที่ถูกโยนออกมานั้น เขาสัมผัสได้ได้ถึงอันตรายบางอย่าง ดังนั้นจึงตะคอกออกมา “ข้าไม่เล่นกันเจ้าแล้ว!”
เมื่อชายร่างใหญ่พูดจบ ก็คิดจะเดินหนีออกไป
แต่ลู่เฉินกลับเผยรอยยิ้มประหลาดออกมา “อย่าไป”
คาถาสยบภูตผีถูกส่งออกไปพันรัดชายร่างใหญ่เอาไว้ทันที วิญญาณของเขาถูกพันธนาการอยู่ตรงนั้น ทำให้มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก “เหตุใดของสิ่งนี้ของเจ้าจึงแข็งแกร่งนัก?”
“เมื่อครู่เจ้าน่าจะดูออกแล้ว เพียงแค่ความคิดเดียวของข้า