่ยอีฉานรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
แต่ลู่เฉินกลับนิ่งเฉย อีกทั้งยังก้าวไปหาเซี่ยอีฉานทีละก้าว
“เจ้าหนุ่ม หากเจ้ายังเข้ามาใกล้อีก ข้าจะฆ่าเขาซะ!” คนในมุมมืดยังข่มขู่ต่อไป
ลู่เฉินไม่ได้พูดใด ๆ ทว่ากลับแสดงเคล็ดวิชาวิญญาณสายฟ้าออกมา มันพุ่งเข้าไปในร่างกายของเซี่ยอีฉานทันที
ภายในพื้นที่จิตของเซี่ยอีฉาน วิญญาณของเขากำลังถูกเส้นด้ายสีดำพันรัดร่างอยู่ และด้ายสีดำนี้ยังเปล่งแสงสีดำออกมา ในขณะเดียวกันยังได้ยินเสียงเตือนของคนผู้นั้น “เจ้าหนุ่ม เจ้าอยากให้เขาตายจริงหรือ?”
“หากเจ้าจะลงมือก็รีบซะ แต่ข้าขอเตือนเจ้าเอาไว้ก่อน หากเขาตาย เจ้าก็ไม่มีชีวิตรอดออกไปเช่นกัน” คำพูดของลู่เฉินทำให้อีกฝ่ายหัวเราะขึ้นมา
“เจ้าเป็นเพียงขั้นหลอมแก่นแท้ตัวเล็ก ๆ กลับคิดจะสังหารข้าหรือ? เสียสติไปแล้วหรือไง?” อีกฝ่ายพูดอย่างไม่สนใจ
ก่อนที่ลู่เฉินจะเริ่มเคลื่อนไหว เขาได้สร้างปราการวิญญาณไว้ภายในร่างของเซี่ยอีฉาน รวมถึงอักขระยันต์บนปราการวิญญาณ ทำให้เส้นด้ายสีดำนั้นค่อย ๆ ถูกเผาไหม้
อีกฝ่ายก่นด่าออกมาทันที “เจ้าทิ้งพลังไว้ในร่างของเขาจริง ๆ!”
“ใช่ ไม่อย่างนั้นข้าจะเดินเข้าไปอย่างไม่สนใจได้อย่างไร?” ลู่เฉินเผยรอยยิ้มประหลาด
หลังจากนั้นอีกฝ่ายก็มีเงาสีดำสว่างขึ้นมา จากนั้นจึงหายไป ทว่าก่อนที่เขาจะเดินออกไปนั้นตะโกนขึ้นมา “มีอีกคนหนึ่งที่อยู่ในกำมือของข้า”
แต่ลู่เฉินกลับตอบไปเพียงสั้น ๆ “ทางที่ดีเจ้าอย่าทำให้เขาบาดเจ็บ
