ขึ้นมารอบ ๆ และบนปราการวิญญาณนี้ยังมีอักขระยันต์อยู่ ทำให้วิญญาณของเจ้าไม่สามารถหนีออกไปได้” ลู่เฉินยิ้มพลางมองอีกฝ่าย
หญิงสาวตกตะลึงขึ้นมา “ข้าแนะนำว่าเจ้าควรปล่อยข้าไปซะ มิเช่นนั้นนายท่านไม่ไว้ชีวิตเจ้าแน่”
“นายท่าน?” ลู่เฉินคิดไปถึงสิ่งประหลาดลึกลับนั่น
“ใช่ นายท่านมีทักษะลึกล้ำและสมบัติวิญญาณมากมาย ดังนั้นข้าแนะนำเจ้าว่ารีบปล่อยข้าไปซะ!” หญิงสาวข่มขู่ลู่เฉิน
ชายหนุ่มแสยะยิ้มออกมา “เช่นนั้นข้าจะรอดูว่านายท่านที่เจ้าพูดถึงนี้ จะมาช่วยเจ้าหรือไม่”
หญิงสาวพูดด้วยความโมโห “เจ้าคิดว่าข้ากำลังพูดเรื่องตลกอยู่หรือ?”
“ข้าไม่ได้คิดเช่นนั้น แต่ตอนนี้เจ้าไม่สามารถออกไปได้” ลู่เฉินจ้องหมองหญิงสาว
หญิงสาวโมโหจนกัดฟันกรอด แต่พลังวิญญาณของตนค่อย ๆ อ่อนแอลงจริง ๆ นางจึงต้องทำมือทั้งสองข้างด้วยท่าทางแปลก ๆ ริมฝีปากยังท่องอะไรบางอย่าง “นายท่าน”
“กำลังเรียกอะไร?” ลู่เฉินแปลกใจ
ในขณะนั้นเอง ภายในพื้นที่จิตพลันปรากฏกระแสน้ำวนขึ้นมา มีเชือกสีดำปรากฏออกมาจากกระแสน้ำวนนี้ เชือกสีดำนี้ทะลุผ่านปราการวิญญาณ และคล้องหญิงสาวเอาไว้ทันที เพื่อคิดจะพานางออกไปจากที่นี่
หญิงสาวพลันดีใจขึ้นมา พร้อมพูดยั่วยุลู่เฉิน “เจ้าหนุ่ม เจ้าจับข้าไม่ได้หรอก!”
“งั้นหรือ เจ้าไม่ต้องการกายเนื้อแล้วใช่หรือไม่?” ลู่เฉินย้อนถามนาง
“กายเนื้อของข้า นายท่านก็สามารถนำไปได้” หญิงสาวพูดด้วยความมั่นใจ
ลู่เฉินจึงยิ้มประหลาดขึ้นมา “เกรงว่า
