ตรอด เจ้าจงยอมแพ้ซะ มิเช่นนั้นข้าจะฆ่าพวกเขาให้สิ้น ทำให้เจ้าได้รู้ถึงความแข็งแกร่งของข้า”
“หากเจ้ากล้าทำอะไรพวกเขาแม้แต่น้อย ข้าจะทำให้เจ้าได้รู้ถึงความน่ากลัวของข้า” ลู่เฉินจ้องมองไปยังโลงศพหินพลางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“อย่างนั้นหรือ?” อีกฝ่ายพูดอย่างไม่สนใจ
ลู่เฉินลอยตัวขึ้นไปบนโลงศพหินนั่นทันที หญิงสาวจึงพูดด้วยความมั่นใจ “อย่าเสียพลังเปล่าเลย เจ้าเข้ามาไม่ได้หรอก”
“เป็นเพียงสมบัติวิญญาณ ทำอย่างไรก็ได้ทั้งนั้น!”
เมื่อลู่เฉินพูดจบ ทันใดนั้นก็มีแสงสว่างปรากฏขึ้นมา ก่อนเขาจะหายไปในสมบัติวิญญาณนี้
และหลังชายหนุ่มปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง ก็มาถึงภายในโลงศพหินแล้ว ภายในนี้เป็นตำหนักแห่งหนึ่ง
ภายในตำหนักแห่งนี้มีหญิงสาวผู้หนึ่งนั่งอยู่ตรงนั้น
หญิงสาวผู้นี้สวมหนังอสูรขนสีขาวโพลนไว้บนร่าง ส่วนด้านหลังมีหางยาวสีขาวหลายหาง
ไม่เพียงเท่านั้น บนใบหน้าของนางยังวาดภาพใบหน้าของ ‘จิ้งจอก’ ไว้ ดูราวกับเป็นอสูรจิ้งจอก ทว่ากลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างกายนั้น เป็นกลิ่นอายของมนุษย์
“ไม่ธรรมดา ถึงกับสามารถเข้ามาในสมบัติวิญญาณของข้าได้”
นางไม่เพียงไม่โมโห แต่กลับหัวเราะขึ้นมา
“สมบัติวิญญาณนี้เป็นของดี”
“แน่นอน” หญิงสาวยิ้มพลางตอบกลับ
“แต่ตอนนี้มันไม่ได้อยู่ในการควบคุมของเจ้าแล้ว” ลู่เฉินจ้องมองหญิงสาวพลางพูดขึ้นมา
หญิงสาวไม่เชื่อ จึงลองควบคุมสมบัติวิญญาณอีกครั้ง แต่ราวกับโลงศพหินนี้สูญเสียการควบคุมไป เพราะไ
